Berichtgeving over de klimaattop in Kopenhagen
Klimaat
Berichtgeving over de klimaattop in Kopenhagen
Wetenschapper NASA hoopt dat Kopenhagen faalt
Een topwetenschapper, die een tijdje geleden nog alarm sloeg door de opwarming van het klimaat, hoopt dat de klimaatconferentie in Kopenhagen volgende week faalt. James Hansen, directeur van het Goddard Instituut voor Ruimteonderzoek van de NASA, vindt dat de pogingen om een nieuwe deal te bereiken toch met de verkeerde intenties genomen zijn.
"Ik heb liever dat het mislukt. De hele aanpak van het probleem is zo fout dat we beter opnieuw beginnen", zegt hij in The Guardian. Hansen is al tientallen jaren bezig met het probleem en hij is zonder twijfel de wetenschapper die de meeste inspanningen geleverd heeft om politici te waarschuwen voor de gevolgen van global warming. In 1988 verklaarde hij al dat de opwarming van het klimaat bezig is. Hij is echter een grote tegenstander van het kredietsysteem waarmee landen het recht kunnen kopen om te vervuilen. Enkel een directe belasting op fossiele brandstoffen is een realistische manier om de uitstoot te beperken.
Kerk
"Het is beter dat we nu geen verdrag uit de grond stampen, want dan gaat het opnieuw iets Kyoto-achtig worden. En als men daarmee akkoord gaat, zal iedereen jaren nodig hebben om te bepalen wat het betekent", zegt Hansen. Hij vergelijkt het systeem met dat van de Kerk die in de Middeleeuwen aflaten verkocht. Zondaars betaalden de bisschoppen en kregen zo alsnog toegang tot de hemel.
Planeet verlaten?
"De industrielanden willen dat alles blijft zoals het is, terwijl de arme landen geld vragen. Dat kunnen ze krijgen met deze 'aflaten'", zegt Hansen. Toch deed Hansen in de Britse krant nog een andere opmerkelijke uitspraak. "Ik vind het beangstigend dat sommige mensen zeggen dat we op een cruciaal punt zitten waarna het te laat is. Wat denk je dan? Dat we de planeet zullen moeten verlaten? Je moet de schade beperken."
© Hln.be
Een topwetenschapper, die een tijdje geleden nog alarm sloeg door de opwarming van het klimaat, hoopt dat de klimaatconferentie in Kopenhagen volgende week faalt. James Hansen, directeur van het Goddard Instituut voor Ruimteonderzoek van de NASA, vindt dat de pogingen om een nieuwe deal te bereiken toch met de verkeerde intenties genomen zijn.
"Ik heb liever dat het mislukt. De hele aanpak van het probleem is zo fout dat we beter opnieuw beginnen", zegt hij in The Guardian. Hansen is al tientallen jaren bezig met het probleem en hij is zonder twijfel de wetenschapper die de meeste inspanningen geleverd heeft om politici te waarschuwen voor de gevolgen van global warming. In 1988 verklaarde hij al dat de opwarming van het klimaat bezig is. Hij is echter een grote tegenstander van het kredietsysteem waarmee landen het recht kunnen kopen om te vervuilen. Enkel een directe belasting op fossiele brandstoffen is een realistische manier om de uitstoot te beperken.
Kerk
"Het is beter dat we nu geen verdrag uit de grond stampen, want dan gaat het opnieuw iets Kyoto-achtig worden. En als men daarmee akkoord gaat, zal iedereen jaren nodig hebben om te bepalen wat het betekent", zegt Hansen. Hij vergelijkt het systeem met dat van de Kerk die in de Middeleeuwen aflaten verkocht. Zondaars betaalden de bisschoppen en kregen zo alsnog toegang tot de hemel.
Planeet verlaten?
"De industrielanden willen dat alles blijft zoals het is, terwijl de arme landen geld vragen. Dat kunnen ze krijgen met deze 'aflaten'", zegt Hansen. Toch deed Hansen in de Britse krant nog een andere opmerkelijke uitspraak. "Ik vind het beangstigend dat sommige mensen zeggen dat we op een cruciaal punt zitten waarna het te laat is. Wat denk je dan? Dat we de planeet zullen moeten verlaten? Je moet de schade beperken."
© Hln.be
Klimaattop Kopenhagen in 10 vragen
Maandag 7 december begint eindelijk de VN-klimaattop in Kopenhagen. Lang werd deze bijeenkomst als cruciaal gezien in de strijd tegen global warming. Hier moet een opvolger voor het Kyoto Protocol uit de bus komen. Opdat u vanaf volgende week weer helemaal bij bent, stellen we de klimaatconferentie voor in tien vragen.
1. Wat staat er te gebeuren op de klimaattop?
De klimaatconferentie van de Verenigde Naties vindt ieder jaar in december plaats. Deze editie is echter iets belangrijker omdat december 2009 door de Verenigde Naties op de agenda werd geplaats als de deadline om een nieuw klimaatakkoord te bereiken. De afspraken van het Kyoto Protocol lopen in 2012 immers af.
In totaal zullen 193 landen aan de conferentie deelnemen. De bijeenkomst eindigt op 18 december. Een echt akkoord wordt dus pas ten vroegste op de slotdagen verwacht. Het nieuwe plan moet vanaf 2012 van kracht worden. Dat houdt in dat landen zichzelf verplichten hun CO2-uitstoot tegen 2020 te verkleinen. Ook met het oog op 2050 worden doelstellingen bekend gemaakt.
2. Waarom mag Denemarken de top organiseren?
Denemarken is voor de andere landen een voorbeeld op het gebied van energiebeheer. De voorbije 25 jaar is de Deense economie met 70 procent gegroeid en toch is het Deense energieverbruik amper gewijzigd. Groene energie en technologie zijn er dan ook al ver ontwikkeld. Het is de taak van Denemarken om de conferentie te leiden, met als doel het bereiken van een nieuw klimaatplan.
3. Wat is het Kyoto Protocol?
Kyoto is de voorganger van het nieuwe klimaatplan. In 1997 werd het verdrag besproken in de Japanse stad. De kopstukken hebben het verdrag, dat in 2012 afloopt, echter nooit ondertekend. Zo vonden George W. Bush en zijn regering dat het plan te veel schade zou aanrichten aan de Amerikaanse economie.
4. Waarom zijn de Verenigde Staten en China zo belangrijk?
De VS en China zijn de grootste vervuilers ter wereld. China is bovendien een groeiende economie en verwacht wordt dat hun uitstoot nog zal groeien. Het land stelde daarom al een plan voor om de toename van de CO2-uitstoot te verbinden met de groei van de economie. Als de economie dus groeit, zal ook de CO2-uitstoot waarschijnlijk blijven toenemen. Het land lijkt bereid tot toegevingen, maar vindt dat andere landen een grotere verantwoordelijkheid dragen.
Daarmee denkt China zonder twijfel in de eerste plaats aan de Verenigde Staten. President Barack Obama beloofde dat Amerika met een klimaatplan naar Kopenhagen zou komen. Maar Obama is afhankelijk van de senaat en moet al op voorhand kleur bekennen. Toch zal hij in Kopenhagen een voorstel doen, al blijft het de vraag of hij in eigen land voldoende steun zal krijgen. Een echt klimaatakkoord is inmiddels door de meeste landen al naar 2010 geschoven. In Kopenhagen moeten politici tonen dat ze bereid zijn om inspanningen te leveren.
5. Waarom moeten we onze CO2-uitstoot terugschroeven?
CO2 is één van de meest schadelijke broeikasgassen die we dagelijks massaal uitstoten. Onze bossen en oceanen proberen een deel van die CO2 op te vangen, maar dat lukt niet meer als de uitstoot blijft stijgen. Ook methaan is een heel schadelijke stof. De toename van de broeikasgassen zorgt er tevens voor dat de temperatuur op onze planeet stijgt. Fossiele brandstoffen, ontbossing en de groeiende industrie zijn dus de belangrijkste oorzaken van global warming.
6. Wat is het IPCC-rapport?
Het IPCC is het 'Intergovernmental Panel on Climate Change' van de Verenigde Naties. In 2007 brachten ze een bekroond klimaatrapport uit. Daarin stond dat de temperatuur tegen het einde van deze eeuw tot zes graden zou kunnen stijgen. Het rapport wordt nog steeds als een model beschouwd, hoewel sommige wetenschappers van mening zijn dat het allemaal nog veel erger kan worden dan wat het rapport voorspeld heeft.
7. Wat is de rol van Europa in het debat?
Europa heeft de voorbije maanden vaak harde taal geuit aan het adres van de Verenigde Staten. De Europese Unie belooft zelf z'n CO2-uitstoot met 20 tot 30 procent te doen dalen. Veel zal afhangen van hoe ver de andere hoofdrolspelers willen gaan. Europa is ook bereid om ontwikkelingslanden te steunen om zich aan te passen aan de klimaatverandering.
8. Waarom hebben ontwikkelingslanden steun nodig?
Hoewel veel ontwikkelingslanden amper een aandeel hebben in de CO2-uitstoot, krijgen zij wel als eerste te maken met de gevolgen van global warming. In sommige streken is dat nu al het geval en dreigt een grote catastrofe. Eilandstaatjes dreigen onder water te lopen, mensen in Bangladesh en omringende landen zullen moeten vluchten voor het stijgende zeeniveau en in andere gebieden is het de aanhoudende droogte die voor voedselproblemen zorgt.
In de loop van de eeuw dreigen we zo miljoenen klimaatvluchtelingen te creëren. Aangezien de klimaatverandering er nu al realiteit is, moeten deze landen steun krijgen zodat ze zich kunnen aanpassen aan het veranderende klimaat.
9. Wanneer is de klimaattop geslaagd?
Een bindend klimaatpact lijkt al voor de start van de conferentie onmogelijk in Kopenhagen. Daarom zullen landen een politiek akkoord proberen sluiten en tonen dat ze bereid zijn om inspanningen te leveren. Een echt klimaatakkoord moet dan volgend jaar ondertekend worden.
Volgens Yvo De Boer, klimaatchef van de VN, zijn er vier essentiële VRAGEN:
1. Hoe ver willen industrielanden gaan om hun CO2-uitstoot te verminderen?
2. Wat willen ontwikkelingslanden als China en India doen om de groei van hun CO2-uitstoot te beperken?
3. Wat kunnen ontwikkelingslanden doen om hun uitstoot te verminderen en om zich aan te passen aan de impact van de klimaatverandering?
4. Hoe zal de financiële steun voor ontwikkelingslanden beheerd worden?
10. Wat zijn de knelpunten?
- Het is vijf voor twaalf, de wereld moet onmiddellijk in actie schieten. Tegen 2015/2020 moet de uitstoot van CO2 aan een omgekeerde beweging begonnen zijn. Tegen 2050 moet de uitstoot in de hele wereld met 80 procent afnemen in vergelijking met het niveau van 1990.
- Geld! Rijke landen zullen arme landen moeten helpen om de gevolgen van de klimaatverandering te overleven. Als de industrielanden dat door de economische crisis niet langer zien zitten, dreigt de spanning in Kopenhagen hoog op te lopen.
- Wie is verantwoordelijk? De snel groeiende Chinese economie stoot de meeste CO2 ter wereld uit en is daarmee de VS voorbijgestoken. Toch hebben de Verenigde Staten in de geschiedenis veel meer CO2 uitgestoten dan China en de uitstoot per inwoner ligt in de VS nog steeds stukken hoger.
© Hln.be
Maandag 7 december begint eindelijk de VN-klimaattop in Kopenhagen. Lang werd deze bijeenkomst als cruciaal gezien in de strijd tegen global warming. Hier moet een opvolger voor het Kyoto Protocol uit de bus komen. Opdat u vanaf volgende week weer helemaal bij bent, stellen we de klimaatconferentie voor in tien vragen.
1. Wat staat er te gebeuren op de klimaattop?
De klimaatconferentie van de Verenigde Naties vindt ieder jaar in december plaats. Deze editie is echter iets belangrijker omdat december 2009 door de Verenigde Naties op de agenda werd geplaats als de deadline om een nieuw klimaatakkoord te bereiken. De afspraken van het Kyoto Protocol lopen in 2012 immers af.
In totaal zullen 193 landen aan de conferentie deelnemen. De bijeenkomst eindigt op 18 december. Een echt akkoord wordt dus pas ten vroegste op de slotdagen verwacht. Het nieuwe plan moet vanaf 2012 van kracht worden. Dat houdt in dat landen zichzelf verplichten hun CO2-uitstoot tegen 2020 te verkleinen. Ook met het oog op 2050 worden doelstellingen bekend gemaakt.
2. Waarom mag Denemarken de top organiseren?
Denemarken is voor de andere landen een voorbeeld op het gebied van energiebeheer. De voorbije 25 jaar is de Deense economie met 70 procent gegroeid en toch is het Deense energieverbruik amper gewijzigd. Groene energie en technologie zijn er dan ook al ver ontwikkeld. Het is de taak van Denemarken om de conferentie te leiden, met als doel het bereiken van een nieuw klimaatplan.
3. Wat is het Kyoto Protocol?
Kyoto is de voorganger van het nieuwe klimaatplan. In 1997 werd het verdrag besproken in de Japanse stad. De kopstukken hebben het verdrag, dat in 2012 afloopt, echter nooit ondertekend. Zo vonden George W. Bush en zijn regering dat het plan te veel schade zou aanrichten aan de Amerikaanse economie.
4. Waarom zijn de Verenigde Staten en China zo belangrijk?
De VS en China zijn de grootste vervuilers ter wereld. China is bovendien een groeiende economie en verwacht wordt dat hun uitstoot nog zal groeien. Het land stelde daarom al een plan voor om de toename van de CO2-uitstoot te verbinden met de groei van de economie. Als de economie dus groeit, zal ook de CO2-uitstoot waarschijnlijk blijven toenemen. Het land lijkt bereid tot toegevingen, maar vindt dat andere landen een grotere verantwoordelijkheid dragen.
Daarmee denkt China zonder twijfel in de eerste plaats aan de Verenigde Staten. President Barack Obama beloofde dat Amerika met een klimaatplan naar Kopenhagen zou komen. Maar Obama is afhankelijk van de senaat en moet al op voorhand kleur bekennen. Toch zal hij in Kopenhagen een voorstel doen, al blijft het de vraag of hij in eigen land voldoende steun zal krijgen. Een echt klimaatakkoord is inmiddels door de meeste landen al naar 2010 geschoven. In Kopenhagen moeten politici tonen dat ze bereid zijn om inspanningen te leveren.
5. Waarom moeten we onze CO2-uitstoot terugschroeven?
CO2 is één van de meest schadelijke broeikasgassen die we dagelijks massaal uitstoten. Onze bossen en oceanen proberen een deel van die CO2 op te vangen, maar dat lukt niet meer als de uitstoot blijft stijgen. Ook methaan is een heel schadelijke stof. De toename van de broeikasgassen zorgt er tevens voor dat de temperatuur op onze planeet stijgt. Fossiele brandstoffen, ontbossing en de groeiende industrie zijn dus de belangrijkste oorzaken van global warming.
6. Wat is het IPCC-rapport?
Het IPCC is het 'Intergovernmental Panel on Climate Change' van de Verenigde Naties. In 2007 brachten ze een bekroond klimaatrapport uit. Daarin stond dat de temperatuur tegen het einde van deze eeuw tot zes graden zou kunnen stijgen. Het rapport wordt nog steeds als een model beschouwd, hoewel sommige wetenschappers van mening zijn dat het allemaal nog veel erger kan worden dan wat het rapport voorspeld heeft.
7. Wat is de rol van Europa in het debat?
Europa heeft de voorbije maanden vaak harde taal geuit aan het adres van de Verenigde Staten. De Europese Unie belooft zelf z'n CO2-uitstoot met 20 tot 30 procent te doen dalen. Veel zal afhangen van hoe ver de andere hoofdrolspelers willen gaan. Europa is ook bereid om ontwikkelingslanden te steunen om zich aan te passen aan de klimaatverandering.
8. Waarom hebben ontwikkelingslanden steun nodig?
Hoewel veel ontwikkelingslanden amper een aandeel hebben in de CO2-uitstoot, krijgen zij wel als eerste te maken met de gevolgen van global warming. In sommige streken is dat nu al het geval en dreigt een grote catastrofe. Eilandstaatjes dreigen onder water te lopen, mensen in Bangladesh en omringende landen zullen moeten vluchten voor het stijgende zeeniveau en in andere gebieden is het de aanhoudende droogte die voor voedselproblemen zorgt.
In de loop van de eeuw dreigen we zo miljoenen klimaatvluchtelingen te creëren. Aangezien de klimaatverandering er nu al realiteit is, moeten deze landen steun krijgen zodat ze zich kunnen aanpassen aan het veranderende klimaat.
9. Wanneer is de klimaattop geslaagd?
Een bindend klimaatpact lijkt al voor de start van de conferentie onmogelijk in Kopenhagen. Daarom zullen landen een politiek akkoord proberen sluiten en tonen dat ze bereid zijn om inspanningen te leveren. Een echt klimaatakkoord moet dan volgend jaar ondertekend worden.
Volgens Yvo De Boer, klimaatchef van de VN, zijn er vier essentiële VRAGEN:
1. Hoe ver willen industrielanden gaan om hun CO2-uitstoot te verminderen?
2. Wat willen ontwikkelingslanden als China en India doen om de groei van hun CO2-uitstoot te beperken?
3. Wat kunnen ontwikkelingslanden doen om hun uitstoot te verminderen en om zich aan te passen aan de impact van de klimaatverandering?
4. Hoe zal de financiële steun voor ontwikkelingslanden beheerd worden?
10. Wat zijn de knelpunten?
- Het is vijf voor twaalf, de wereld moet onmiddellijk in actie schieten. Tegen 2015/2020 moet de uitstoot van CO2 aan een omgekeerde beweging begonnen zijn. Tegen 2050 moet de uitstoot in de hele wereld met 80 procent afnemen in vergelijking met het niveau van 1990.
- Geld! Rijke landen zullen arme landen moeten helpen om de gevolgen van de klimaatverandering te overleven. Als de industrielanden dat door de economische crisis niet langer zien zitten, dreigt de spanning in Kopenhagen hoog op te lopen.
- Wie is verantwoordelijk? De snel groeiende Chinese economie stoot de meeste CO2 ter wereld uit en is daarmee de VS voorbijgestoken. Toch hebben de Verenigde Staten in de geschiedenis veel meer CO2 uitgestoten dan China en de uitstoot per inwoner ligt in de VS nog steeds stukken hoger.
© Hln.be
Duizenden demonstreren voor klimaatverdrag
In een aantal Europese steden zijn zaterdag mensen de straat op gegaan om te demonstreren voor een ambitieus klimaatakkoord. Onder meer in Londen, Berlijn, Parijs en Brussel werden acties gehouden om regeringsleiders te doordringen van de noodzaak van een nieuw akkoord.
Dat akkoord moet tijdens een klimaattop in Kopenhagen bereikt worden. De top begint maandag en eindigt twee weken later. Er moeten onder meer afspraken gemaakt worden over het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen en over geld voor arme landen die kampen met de gevolgen van klimaatverandering.
In de Britse hoofdstad Londen gingen volgens de politie 20.000 mensen de straat op. In het Schotse Glasgow demonstreerden zevenduizend mensen. Een betoging van milieuorganisatie Greenpeace trok in de Franse hoofdstad Parijs 1500 mensen. In Berlijn gingen actievoerders gekleed als regeringsleiders vergaderen in een glazen bak, terwijl daar steeds meer water in gegoten werd.
In Brussel demonstreerden 15.000 mensen. Dat gebeurde onder het motto 'Loop storm voor het klimaat'. De mars door de Europese wijk van Brussel was georganiseerd door zo'n zeventig verenigingen, waaronder milieuorganisaties en vakbonden. In Nederland zal op 12 december de grootste manifestatie plaatsvinden. Beat the Heat Now, een evenement in de Jaarbeurs in Utrecht, zal dan vermoedelijk druk worden bezocht.
©AD | Gewijzigd: 5 december 2009, 19:55 uur, door Sietse
In een aantal Europese steden zijn zaterdag mensen de straat op gegaan om te demonstreren voor een ambitieus klimaatakkoord. Onder meer in Londen, Berlijn, Parijs en Brussel werden acties gehouden om regeringsleiders te doordringen van de noodzaak van een nieuw akkoord.
Dat akkoord moet tijdens een klimaattop in Kopenhagen bereikt worden. De top begint maandag en eindigt twee weken later. Er moeten onder meer afspraken gemaakt worden over het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen en over geld voor arme landen die kampen met de gevolgen van klimaatverandering.
In de Britse hoofdstad Londen gingen volgens de politie 20.000 mensen de straat op. In het Schotse Glasgow demonstreerden zevenduizend mensen. Een betoging van milieuorganisatie Greenpeace trok in de Franse hoofdstad Parijs 1500 mensen. In Berlijn gingen actievoerders gekleed als regeringsleiders vergaderen in een glazen bak, terwijl daar steeds meer water in gegoten werd.
In Brussel demonstreerden 15.000 mensen. Dat gebeurde onder het motto 'Loop storm voor het klimaat'. De mars door de Europese wijk van Brussel was georganiseerd door zo'n zeventig verenigingen, waaronder milieuorganisaties en vakbonden. In Nederland zal op 12 december de grootste manifestatie plaatsvinden. Beat the Heat Now, een evenement in de Jaarbeurs in Utrecht, zal dan vermoedelijk druk worden bezocht.
©AD | Gewijzigd: 5 december 2009, 19:55 uur, door Sietse
“There is no such thing as bad weather, only different kinds of good weather.â€ÂMijn Weerblog
Wereld kijkt naar Kopenhagen
Het momentum voor een verdrag om klimaatverandering tegen te gaan lijkt er te zijn. Bijna alle regeringsleiders hebben zich uitgesproken voor een ambitieus politiek akkoord, de meeste landen hebben hun reductiedoelen naar buiten gebracht en tienduizenden mensen gingen dit weekeinde de straat op om een sterke overeenkomst te eisen. En dus is het vanaf maandag twee weken lang vergaderen geblazen in de Deense hoofdstad Kopenhagen. De delegaties praten over meer dan tweehonderd pagina's tekst, die uiteindelijk teruggebracht moeten worden tot dertig kantjes. Dat wordt nog een hels karwei en het is dan ook onduidelijk of dat gaat lukken.
De afspraken over de uitstoot van broeikasgassen zijn volgens wetenschappers hard nodig. Als niet minder wordt vervuild, zal de aarde in rap tempo opwarmen. En dat heeft ernstige gevolgen, zoals overstromingen, stijging van het zeeniveau, hittegolven, langdurige droogtes en voedseltekorten. Het leek er lange tijd op dat in Kopenhagen een nieuw verdrag tot stand zou komen, dat de opvolger moest worden van het sinds 1997 geldende Kyoto protocol. Maar dat uitzicht veranderde toen bleek dat de Amerikaanse president Barack Obama de nationale klimaatwetgeving niet op tijd door de Senaat kreeg. Steeds vaker spraken wereldleiders van een politiek akkoord in plaats van een verdrag.
Wat dat politieke akkoord inhoudt, weet niemand precies. Kopenhagen kan dan ook verschillende uitkomsten hebben. Het kan zijn dat de onderhandelaars ervoor kiezen de problemen voor zich uit te schuiven. Dan moet er later verder gepraat worden en is de kans aanwezig dat het momentum verloren raakt. Ook is het mogelijk dat er wat losse beloftes worden gedaan, zonder verdere afspraken. Naar verwachting zullen ontwikkelingslanden dat scenario niet accepteren. Tevens is het mogelijk dat er toch nog een doorbraak komt, zeker nu zoveel regeringsleiders hebben toegezegd naar de top te komen. Dat houdt in dat er ambitieuze doelen gesteld worden, die juridische bindend worden vastgelegd. Op die manier moet er nog wel vergaderd worden om de puntjes op de i te zetten, maar zijn alle landen direct gebonden om zich aan de afspraken te houden.
Ten slotte kunnen de landen in Kopenhagen bindende afspraken maken over lage doelen, onder het motto 'iets is beter dan niets'. Dat soort afspraken kan dan de basis vormen om later ambitieuzere afspraken te maken. Dat laatste scenario lijkt het meest waarschijnlijk, gezien de reductiebeloftes die tot nog toe zijn gedaan.
In totaal moet in 2020 door de rijke landen tussen 25 en 40 procent minder broeikasgas worden uitgestoten dan in 1990 om het tij te keren. Voor de ontwikkelingslanden staat dat percentage op 15 tot 30 procent. Tot nog toe liggen de beloftes van de rijke landen tussen 15 en 25 procent. Ook afspraken over het tegengaan van ontbossing moeten nog gemaakt worden. Daarnaast steggelen veel landen over de hoeveelheid geld die arme landen moeten krijgen om de gevolgen van klimaatverandering tegen te gaan.
©De Pers
Het momentum voor een verdrag om klimaatverandering tegen te gaan lijkt er te zijn. Bijna alle regeringsleiders hebben zich uitgesproken voor een ambitieus politiek akkoord, de meeste landen hebben hun reductiedoelen naar buiten gebracht en tienduizenden mensen gingen dit weekeinde de straat op om een sterke overeenkomst te eisen. En dus is het vanaf maandag twee weken lang vergaderen geblazen in de Deense hoofdstad Kopenhagen. De delegaties praten over meer dan tweehonderd pagina's tekst, die uiteindelijk teruggebracht moeten worden tot dertig kantjes. Dat wordt nog een hels karwei en het is dan ook onduidelijk of dat gaat lukken.
De afspraken over de uitstoot van broeikasgassen zijn volgens wetenschappers hard nodig. Als niet minder wordt vervuild, zal de aarde in rap tempo opwarmen. En dat heeft ernstige gevolgen, zoals overstromingen, stijging van het zeeniveau, hittegolven, langdurige droogtes en voedseltekorten. Het leek er lange tijd op dat in Kopenhagen een nieuw verdrag tot stand zou komen, dat de opvolger moest worden van het sinds 1997 geldende Kyoto protocol. Maar dat uitzicht veranderde toen bleek dat de Amerikaanse president Barack Obama de nationale klimaatwetgeving niet op tijd door de Senaat kreeg. Steeds vaker spraken wereldleiders van een politiek akkoord in plaats van een verdrag.
Wat dat politieke akkoord inhoudt, weet niemand precies. Kopenhagen kan dan ook verschillende uitkomsten hebben. Het kan zijn dat de onderhandelaars ervoor kiezen de problemen voor zich uit te schuiven. Dan moet er later verder gepraat worden en is de kans aanwezig dat het momentum verloren raakt. Ook is het mogelijk dat er wat losse beloftes worden gedaan, zonder verdere afspraken. Naar verwachting zullen ontwikkelingslanden dat scenario niet accepteren. Tevens is het mogelijk dat er toch nog een doorbraak komt, zeker nu zoveel regeringsleiders hebben toegezegd naar de top te komen. Dat houdt in dat er ambitieuze doelen gesteld worden, die juridische bindend worden vastgelegd. Op die manier moet er nog wel vergaderd worden om de puntjes op de i te zetten, maar zijn alle landen direct gebonden om zich aan de afspraken te houden.
Ten slotte kunnen de landen in Kopenhagen bindende afspraken maken over lage doelen, onder het motto 'iets is beter dan niets'. Dat soort afspraken kan dan de basis vormen om later ambitieuzere afspraken te maken. Dat laatste scenario lijkt het meest waarschijnlijk, gezien de reductiebeloftes die tot nog toe zijn gedaan.
In totaal moet in 2020 door de rijke landen tussen 25 en 40 procent minder broeikasgas worden uitgestoten dan in 1990 om het tij te keren. Voor de ontwikkelingslanden staat dat percentage op 15 tot 30 procent. Tot nog toe liggen de beloftes van de rijke landen tussen 15 en 25 procent. Ook afspraken over het tegengaan van ontbossing moeten nog gemaakt worden. Daarnaast steggelen veel landen over de hoeveelheid geld die arme landen moeten krijgen om de gevolgen van klimaatverandering tegen te gaan.
©De Pers
“There is no such thing as bad weather, only different kinds of good weather.â€ÂMijn Weerblog
"Wereldwijde steun voor actie tegen opwarming aarde"
Uit een rondvraag onder respondenten uit 23 landen blijkt dat twee derde de opwarming van de aarde een "zeer belangrijk" probleem vindt. Dit is een ongekend hoog aantal sinds de eerste soortgelijke enquête in 1998.
De poll werd gehouden tussen 19 juni en 13 oktober door Globescan in opdracht van BBC World Service bij 24.071 inwoners uit 23 landen waaronder de dichtstbevolkte ter wereld zoals China, India, de VS, Indonesië, Brazilië, Pakistan, Nigeria en Rusland.
Hoewel het wereldwijde sensibiliseringsniveau een record bereikt (64 % ten opzichte van 44 % in 1998), gaan twee landen er op achteruit: China (57 % in 2009 tegen 59 % in 2007) en de VS (45 % in 2009 tegen 50 % in 2007), de belangrijkste uitstoters van CO2 ter wereld. De landen met de beste sensibiliseringsniveaus zijn Brazilië (86 %), Costa Rica en de Filippijnen (83 %) en Turkije (81 %).
Wereldwijde steun voor actie
Ondanks de recessie steunt 61 % van de ondervraagden het idee dat hun regering investeert in de strijd tegen de opwarming van de aarde, zelfs als dit implicaties voor de economie zou hebben. "De poll toont een wereldwijde sterke steun aan voor actie tegen de opwarming van de aarde, ondanks de recessie. Toch suggereert de ambivalente houding van de VS en China dat de anderen het voorbeeld moeten geven in Kopenhagen", zegt Doug Miller, directeur van Globescan.
Nieuw akkoord
Op de VN-klimaattop in Kopenhagen, van 7 tot 18 december, zullen 192 landen een akkoord proberen te bereiken om het Kyoto-protocol te vervangen dat in 2012 afloopt.
©Hln | Gewijzigd: 25 april 2017, 10:09 uur, door Joyce.s
Uit een rondvraag onder respondenten uit 23 landen blijkt dat twee derde de opwarming van de aarde een "zeer belangrijk" probleem vindt. Dit is een ongekend hoog aantal sinds de eerste soortgelijke enquête in 1998.
De poll werd gehouden tussen 19 juni en 13 oktober door Globescan in opdracht van BBC World Service bij 24.071 inwoners uit 23 landen waaronder de dichtstbevolkte ter wereld zoals China, India, de VS, Indonesië, Brazilië, Pakistan, Nigeria en Rusland.
Hoewel het wereldwijde sensibiliseringsniveau een record bereikt (64 % ten opzichte van 44 % in 1998), gaan twee landen er op achteruit: China (57 % in 2009 tegen 59 % in 2007) en de VS (45 % in 2009 tegen 50 % in 2007), de belangrijkste uitstoters van CO2 ter wereld. De landen met de beste sensibiliseringsniveaus zijn Brazilië (86 %), Costa Rica en de Filippijnen (83 %) en Turkije (81 %).
Wereldwijde steun voor actie
Ondanks de recessie steunt 61 % van de ondervraagden het idee dat hun regering investeert in de strijd tegen de opwarming van de aarde, zelfs als dit implicaties voor de economie zou hebben. "De poll toont een wereldwijde sterke steun aan voor actie tegen de opwarming van de aarde, ondanks de recessie. Toch suggereert de ambivalente houding van de VS en China dat de anderen het voorbeeld moeten geven in Kopenhagen", zegt Doug Miller, directeur van Globescan.
Nieuw akkoord
Op de VN-klimaattop in Kopenhagen, van 7 tot 18 december, zullen 192 landen een akkoord proberen te bereiken om het Kyoto-protocol te vervangen dat in 2012 afloopt.
©Hln | Gewijzigd: 25 april 2017, 10:09 uur, door Joyce.s
Klimaattop Kopenhagen gaat van start
In Kopenhagen gaat straks de veelbesproken klimaatconferentie van start. Meer dan 15.000 deelnemers uit 192 landen zoeken een akkoord om minder broeikasgassen uit te stoten en zo de opwarming van de aarde tegen te gaan.
De deelnemers aan de conferentie hebben tot volgende week vrijdag de tijd om tot een akkoord te komen. Dan wordt de conferentie afgesloten met een top waaraan de staats- en regeringsleiders van 105 landen zullen deelnemen. De verwachtingen zijn hooggespannen. Volgens de klimaatdirecteur van de Verenigde Naties, Yvo de Boer, is het de eerste keer sinds de eerste klimaatconferentie 17 jaar geleden, dat er zoveel landen bereid zijn om de uitstoot van CO2 te verminderen.
Ook de grootste vervuilers zoals de Verenigde Staten en China, die zich afzijdig hielden van het akkoord van Kyoto, hebben nu beloftes gedaan om hun uitstoot te verminderen. Het doel van de conferentie is om tegen 2020 tot een vermindering van minstens 25 procent van de uitstoot van CO2 te komen ten opzichte van 1990. Als alle beloftes van de geïndustrialiseerde landen en de groeilanden zoals India en Brazilië worden samengeteld, zou dat streefcijfer bijna gehaald worden. Maar of het in Kopenhagen tot bindend afspraken zal komen, valt nog af te wachten.
Bovendien zijn er nog miljarden euro's nodig om de ontwikkelingslanden te helpen om de gevolgen van de klimaatverandering op te vangen.
© De Redactie.be | Gewijzigd: 25 april 2017, 10:09 uur, door Joyce.s
In Kopenhagen gaat straks de veelbesproken klimaatconferentie van start. Meer dan 15.000 deelnemers uit 192 landen zoeken een akkoord om minder broeikasgassen uit te stoten en zo de opwarming van de aarde tegen te gaan.
De deelnemers aan de conferentie hebben tot volgende week vrijdag de tijd om tot een akkoord te komen. Dan wordt de conferentie afgesloten met een top waaraan de staats- en regeringsleiders van 105 landen zullen deelnemen. De verwachtingen zijn hooggespannen. Volgens de klimaatdirecteur van de Verenigde Naties, Yvo de Boer, is het de eerste keer sinds de eerste klimaatconferentie 17 jaar geleden, dat er zoveel landen bereid zijn om de uitstoot van CO2 te verminderen.
Ook de grootste vervuilers zoals de Verenigde Staten en China, die zich afzijdig hielden van het akkoord van Kyoto, hebben nu beloftes gedaan om hun uitstoot te verminderen. Het doel van de conferentie is om tegen 2020 tot een vermindering van minstens 25 procent van de uitstoot van CO2 te komen ten opzichte van 1990. Als alle beloftes van de geïndustrialiseerde landen en de groeilanden zoals India en Brazilië worden samengeteld, zou dat streefcijfer bijna gehaald worden. Maar of het in Kopenhagen tot bindend afspraken zal komen, valt nog af te wachten.
Bovendien zijn er nog miljarden euro's nodig om de ontwikkelingslanden te helpen om de gevolgen van de klimaatverandering op te vangen.
© De Redactie.be | Gewijzigd: 25 april 2017, 10:09 uur, door Joyce.s
Klimaattop in Kopenhagen stoot ruim 40.500 ton CO2 uit
De meer dan 15.000 aanwezigen op de klimaatconferentie in Kopenhagen veroorzaken minstens 40.500 ton koolstofdioxide. Dat schat het klimaatsecretariaat van de Verenigde Naties. Het grootste deel van die uitstoot is een gevolg van de aankomende en vertrekkende vliegtuigen. Daarbij komt nog het energieverbruik tijdens de top en het afval, hotelonderkomens en lokaal transport. Maar de Deense gastheren willen de top klimaatneutraal maken en ze vragen daarvoor de hulp van de gasten. De delegaties wordt gevraagd leidingwater te drinken om het gebruik van plastic flessen te beperken en het openbaar vervoer te gebruiken. Zo staan er ook 200 fietsen ter beschikking.
Het congrescentrum zelf spaart dankzij de nieuwste technieken 20 procent energie uit. Voorts zal er gepoogd worden de papierberg in te perken. Zo is er geen -op een conferentie obligate- overvloed aan brochures. Aangezien al die maatregelen nog onvoldoende zijn om CO2-neutraal te zijn, heeft Denemarken beslist 700.000 euro te storten voor een klimaatproject in Dhaka, waar 20 oude steenovens vervangen worden door energie-efficiënte ovens.
©Hln | Gewijzigd: 25 april 2017, 10:09 uur, door Joyce.s
De meer dan 15.000 aanwezigen op de klimaatconferentie in Kopenhagen veroorzaken minstens 40.500 ton koolstofdioxide. Dat schat het klimaatsecretariaat van de Verenigde Naties. Het grootste deel van die uitstoot is een gevolg van de aankomende en vertrekkende vliegtuigen. Daarbij komt nog het energieverbruik tijdens de top en het afval, hotelonderkomens en lokaal transport. Maar de Deense gastheren willen de top klimaatneutraal maken en ze vragen daarvoor de hulp van de gasten. De delegaties wordt gevraagd leidingwater te drinken om het gebruik van plastic flessen te beperken en het openbaar vervoer te gebruiken. Zo staan er ook 200 fietsen ter beschikking.
Het congrescentrum zelf spaart dankzij de nieuwste technieken 20 procent energie uit. Voorts zal er gepoogd worden de papierberg in te perken. Zo is er geen -op een conferentie obligate- overvloed aan brochures. Aangezien al die maatregelen nog onvoldoende zijn om CO2-neutraal te zijn, heeft Denemarken beslist 700.000 euro te storten voor een klimaatproject in Dhaka, waar 20 oude steenovens vervangen worden door energie-efficiënte ovens.
©Hln | Gewijzigd: 25 april 2017, 10:09 uur, door Joyce.s
Alle ogen in Kopenhagen gericht op China en India
De meeste ogen in Kopenhagen zijn gericht op China en India, respectievelijk de grootste en op vier na grootste uitstoter van broeikasgassen. Ze kondigden elk al een vrijwillige beperking van de koolstofintensiteit van hun economie aan tegen 2020. Maar de situatie in beide landen is totaal verschillend.
China heeft vorige maand de rest van Azië het nakijken gegeven door eenzijdig een beperking van de koolstofintensiteit van zijn economie aan te kondigen - een maat voor de hoeveelheid CO2 die nodig is per eenheid van het bruto binnenlands product. China deed dat daags nadat de Amerikaanse president Obama een reductiedoelstelling voor de VS had bekend gemaakt. India moest wel volgen, anders kon het als dwarsligger worden aanzien.
Niet ambitieus
De VS willen hun CO2-uitstoot tegen 2020 met 17 procent verminderen ten opzichte van 2005. China en India stellen in diezelfde tijdsspanne een vrijwillige reductie van hun koolstofintensiteit met respectievelijk 40 tot 45 procent en 20 tot 25 percent voor. Het Kyotoprotocol berekende alle reducties ten opzichte van 1990. Dat plaatst de Amerikaanse, Chinese en Indiase voorstellen in een heel ander perspectief. Aangezien de uitstoot van de drie landen van 1990 tot 2005 nog sterk gestegen is, zijn de voorgestelde reducties niet zo ambitieus.
Coalitie
China heeft ook het voortouw genomen in de vorming van een nieuwe BASIC-coalitie, bestaande uit Brazilië, Zuid-Afrika, India en China. De vier formuleerden een reeks eisen "waarover geen onderhandeling mogelijk is", onder meer dat er geen wettelijk bindende reducties mogen komen voor ontwikkelingslanden. Als de westerse landen de vier in Kopenhagen te zwaar onder druk zetten, dan dreigen ze op te stappen.
De Chinese premier Wen Jiabao nodigde de Indiase milieuminister Jairam Ramesh eind vorige maand naar Peking uit. Ramesh kreeg letterlijk een nacht om de BASIC-ontwerptekst te lezen en zijn handtekening te zetten. Dat is een heel andere situatie dan bij de VN-top in Rio de Janeiro in 1992, de voorloper van Kopenhagen, toen India de G77 aanvoerde, een coalitie van intussen 133 ontwikkelingslanden. India's toenmalige milieuminister Kamal Nath was toen hard voor de Verenigde Staten, dat geleid werd door George H. W. Bush. Het Witte Huis was daarover zo verbolgen dat het de Indiase premier Narasimha Rao aanmaande minder hoog van de toren te blazen.
Moeilijk parket
Vandaag zit India in een moeilijk parket. Premier Manmohan Singh stemde in juli, op de G8-top in Italië, in met een beperking van een wereldwijde temperatuurstijging van 2 graden Celsius. De Indiase onderhandelaars voor Kopenhagen namen hem dat kwalijk. Hij zou de groeikansen van het land hypothekeren, zeiden ze. Ramesh schreef de eerste minister een brief, die in de pers uitlekte, met de suggestie een vrijwillige reductie voor te stellen en die aan internationale verificatie te onderwerpen. Door de politieke storm die daarop volgde, trok Ramesh zijn brief in. China daarentegen is consistent in zijn beleid.
"India is leider van de ontwikkelingswereld", zegt Sunita Narain, directeur van het Centrum voor Wetenschap en Milieu in New Delhi. "Het zou de stem moeten zijn van de slachtoffers van de klimaatwijziging. India moet vermijden dat het aan dezelfde tafel zit met de vervuilers (de rijke landen). Daarom moeten we het Noorden onder druk zetten om de uitstoot echt te beperken. Dan pas is echt sprake van leiderschap."
Enorme verschillen
Toen India op 3 december zijn beleid aankondigde, herhaalde Qin Gang, woordvoerder van het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken dat China en India ontwikkelingslanden zijn en slachtoffers van de klimaatverandering.
Toch zijn er enorme verschillen tussen beide landen. Van 1990 tot 2005 steeg het energieverbruik per inwoner met de helft in India, driemaal meer dan in India. Jairam wees ook op het verschil in koolstofintensiteit, uitgedrukt in CO2 per 1000 dollar van het bbp: 2,8 ton in China tegenover 1 ton in India. "Door drie decennia economische groei zijn de materiële behoeften bij de Chinezen groot", zegt Huo Weiya van Chinadialogue, een onafhankelijke onlinepublicatie in Peking. "Ze hebben nu een levensstijl die gelijke tred wil houden met die van de rijken, vooral met die van de Amerikanen."
©Hln | Gewijzigd: 25 april 2017, 10:09 uur, door Joyce.s
De meeste ogen in Kopenhagen zijn gericht op China en India, respectievelijk de grootste en op vier na grootste uitstoter van broeikasgassen. Ze kondigden elk al een vrijwillige beperking van de koolstofintensiteit van hun economie aan tegen 2020. Maar de situatie in beide landen is totaal verschillend.
China heeft vorige maand de rest van Azië het nakijken gegeven door eenzijdig een beperking van de koolstofintensiteit van zijn economie aan te kondigen - een maat voor de hoeveelheid CO2 die nodig is per eenheid van het bruto binnenlands product. China deed dat daags nadat de Amerikaanse president Obama een reductiedoelstelling voor de VS had bekend gemaakt. India moest wel volgen, anders kon het als dwarsligger worden aanzien.
Niet ambitieus
De VS willen hun CO2-uitstoot tegen 2020 met 17 procent verminderen ten opzichte van 2005. China en India stellen in diezelfde tijdsspanne een vrijwillige reductie van hun koolstofintensiteit met respectievelijk 40 tot 45 procent en 20 tot 25 percent voor. Het Kyotoprotocol berekende alle reducties ten opzichte van 1990. Dat plaatst de Amerikaanse, Chinese en Indiase voorstellen in een heel ander perspectief. Aangezien de uitstoot van de drie landen van 1990 tot 2005 nog sterk gestegen is, zijn de voorgestelde reducties niet zo ambitieus.
Coalitie
China heeft ook het voortouw genomen in de vorming van een nieuwe BASIC-coalitie, bestaande uit Brazilië, Zuid-Afrika, India en China. De vier formuleerden een reeks eisen "waarover geen onderhandeling mogelijk is", onder meer dat er geen wettelijk bindende reducties mogen komen voor ontwikkelingslanden. Als de westerse landen de vier in Kopenhagen te zwaar onder druk zetten, dan dreigen ze op te stappen.
De Chinese premier Wen Jiabao nodigde de Indiase milieuminister Jairam Ramesh eind vorige maand naar Peking uit. Ramesh kreeg letterlijk een nacht om de BASIC-ontwerptekst te lezen en zijn handtekening te zetten. Dat is een heel andere situatie dan bij de VN-top in Rio de Janeiro in 1992, de voorloper van Kopenhagen, toen India de G77 aanvoerde, een coalitie van intussen 133 ontwikkelingslanden. India's toenmalige milieuminister Kamal Nath was toen hard voor de Verenigde Staten, dat geleid werd door George H. W. Bush. Het Witte Huis was daarover zo verbolgen dat het de Indiase premier Narasimha Rao aanmaande minder hoog van de toren te blazen.
Moeilijk parket
Vandaag zit India in een moeilijk parket. Premier Manmohan Singh stemde in juli, op de G8-top in Italië, in met een beperking van een wereldwijde temperatuurstijging van 2 graden Celsius. De Indiase onderhandelaars voor Kopenhagen namen hem dat kwalijk. Hij zou de groeikansen van het land hypothekeren, zeiden ze. Ramesh schreef de eerste minister een brief, die in de pers uitlekte, met de suggestie een vrijwillige reductie voor te stellen en die aan internationale verificatie te onderwerpen. Door de politieke storm die daarop volgde, trok Ramesh zijn brief in. China daarentegen is consistent in zijn beleid.
"India is leider van de ontwikkelingswereld", zegt Sunita Narain, directeur van het Centrum voor Wetenschap en Milieu in New Delhi. "Het zou de stem moeten zijn van de slachtoffers van de klimaatwijziging. India moet vermijden dat het aan dezelfde tafel zit met de vervuilers (de rijke landen). Daarom moeten we het Noorden onder druk zetten om de uitstoot echt te beperken. Dan pas is echt sprake van leiderschap."
Enorme verschillen
Toen India op 3 december zijn beleid aankondigde, herhaalde Qin Gang, woordvoerder van het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken dat China en India ontwikkelingslanden zijn en slachtoffers van de klimaatverandering.
Toch zijn er enorme verschillen tussen beide landen. Van 1990 tot 2005 steeg het energieverbruik per inwoner met de helft in India, driemaal meer dan in India. Jairam wees ook op het verschil in koolstofintensiteit, uitgedrukt in CO2 per 1000 dollar van het bbp: 2,8 ton in China tegenover 1 ton in India. "Door drie decennia economische groei zijn de materiële behoeften bij de Chinezen groot", zegt Huo Weiya van Chinadialogue, een onafhankelijke onlinepublicatie in Peking. "Ze hebben nu een levensstijl die gelijke tred wil houden met die van de rijken, vooral met die van de Amerikanen."
©Hln | Gewijzigd: 25 april 2017, 10:09 uur, door Joyce.s
“There is no such thing as bad weather, only different kinds of good weather.â€ÂMijn Weerblog
Klimaatverandering raakt ons allemaal, maar niet iedereen gelijk
In de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn maandag de onderhandelingen over een nieuw klimaatakkoord begonnen. Meer dan 15.000 onderhandelaars, politici, journalisten en activisten wonen de top bij. Bij de opening liet de Deense premier Rasmussen weten dat Kopenhagen voor de komende twee weken "Hopenhagen" is. Rasmussen stelde dat de hoop van de wereld is gevestigd op de afgevaardigden van ruim 190 landen, die in de Deense hoofdstad onderhandelen over een nieuw klimaatakkoord.
Deze week staat in het teken van regeringsdelegaties die het met elkaar eens moeten worden over de onderhandelingstekst. Die bestaat momenteel uit tweehonderd pagina's om aan alle wensen te voldoen, maar moet worden teruggebracht tot hooguit dertig kantjes voor een efficiënt akkoord.
Volgende week schuiven ook de milieuministers aan. Voor Nederland reist minister Jacqueline Cramer van milieu naar Kopenhagen, samen met minister Bert Koenders van ontwikkelingssamenwerking. Het einde van de top zal worden bijgewoond door meer dan honderd regeringsleiders, onder wie de Amerikaanse president Barack Obama, minister-president Jan Peter Balkenende en de Britse premier Gordon Brown. De onderhandelaars moeten het onder meer eens worden over de reductie van de uitstoot van broeikasgassen. Ook ontbossing en financiering voor arme landen die kampen met de gevolgen van klimaatverandering, zijn onderwerp van gesprek.
Mensen wordt geleerd hoe ze met klei zelf een energiezuinige stoof kunnen maken. In plaats van 10 houtjes heb je dan nog maar 3 stukjes hout nodig om een maaltijd te kunnen bereiden.
In Nederland gaat de temperatuur de komende 40 jaar 2 à 3 graden omhoog en stijgt de zeespiegel met 20 à 30 centimeter. In 2050 is ons klimaat te vergelijken met het klimaat in Zuid-Frankrijk. Daar is best in te leven. Een zeespiegelstijging tot 30 centimeter kunnen we dan nog wel aan. Bovendien heeft oud-minister Veerman in 2008 met zijn Deltacommissie aanbevelingen gedaan om ons land tegen het opkomende water te beschermen. Dat kost een paar centen…… Gelukkig hebben wij in Nederland de financiële middelen om ons de komende jaren aan te passen aan het veranderende klimaat.
Klimaatverandering in Afrika, Azië en Midden-Amerika is al lang geen ver-van–mijn- bedshow meer, maar harde realiteit. De Inuit in het noorden van Canada, Siberië, Alaska en Groenland zakken door de ontdooiende permafrostbodem. Bewoners van het laag gelegen Bangladesh zullen nog vaker dan voorheen worden geconfronteerd met overstromingen en cyclonen. Arme boeren in het grensgebied van Honduras en El Salvador vechten tegen de voordurende landverschuivingen die hun leefgebied aantasten en traditioneel levende herders in het noorden van Kenia zien hun toch al dorre leefgebied nóg droger worden. Volgens een recent rapport van het Global Humanitarian Forum (GHF) vallen er wereldwijd jaarlijks 300.000 doden door ondervoeding en ziektes als gevolg van de klimaatverandering. Het GHF verwacht tegen 2030 een half miljoen doden per jaar.
Ook ik probeer mijn steentje bij te dragen.
Als ambassadeur van Vastenaktie Cordaid ben ik in november naar Malawi gereisd en heb ik met eigen ogen kunnen zien hoe het is om in een steeds droger wordend klimaat te overleven. Malawi is een land in het zuiden van Afrika. Het is 3 keer zo groot als Nederland en is arm. Meer dan de helft van de bevolking leeft onder de armoedegrens van 1 euro per dag. De mensen worden gemiddeld niet ouder dan 50 jaar, mede door ziektes als malaria en aids. De meeste mensen in Malawi zijn boer en hebben een eigen akkertje. Ze verbouwen maïs en maken daar een soort pap van, n’zima. Die maïspap is voor velen het enige voedsel dat ze zich kunnen veroorloven.
Ik sprak met boeren en was verbaasd dat iedereen het klimaat heeft zien veranderen in een periode van slechts 20 jaar! 20 jaar geleden begon de regentijd in Malawi in oktober of november. Je kon de klok er op gelijk zetten. Men wist precies wanneer je moest zaaien en een week na de regen ontkiemde het zaad. De laatste jaren is de neerslag onvoorspelbaar. Soms komt de regen in december, maar soms ook nog later. Hierdoor weten boeren niet meer wanneer ze moeten zaaien. Want als je zaait als er geen regen komt, groeit er niets. En als de regens dan eindelijk komen, valt er zoveel regen dat de zaden wegspoelen en er helemaal geen planten meer opkomen.
De regentijd duurde vroeger tot april. De regen stopt nu veel eerder, waardoor de oogst niet helemaal volgroeit. Vroeger viel er in de droge tijd tussen april en november ook nog wel eens een buitje, maar tegenwoordig is het droog, kurkdroog en groeit er niets meer. Tegen het einde van de droge tijd is al het reservevoedsel op en sterven er zelfs mensen van de honger.
Buiten Nederland zijn de gevolgen van de klimaatveranderingen veel erger. Als we op korte termijn niets doen, zullen de gevolgen nog schrijnender worden in landen waar sowieso al veel ellende is. Denk bijvoorbeeld aan overbevolking, oorlogen en ziektes zoals malaria en aids.
Met behulp van irrigatie kan men nu in plaats van 1, soms 2 of 3 keer oogsten.
Nederland gaat in Kopenhagen op een aantal maatregelen aandringen, die ervoor moeten zorgen dat de gemiddelde wereldwijde temperatuurstijging beperkt blijft tot maximaal twee graden. Een dergelijke stijging is volgens wetenschappers nog net te overzien. Stijgt de gemiddelde temperatuur op aarde met meer dan 2 graden, dan zal dat desastreuze gevolgen hebben.
De maatregelen die voorgesteld worden zijn:
· Ontwikkelde landen moeten in 2020 30% minder CO2 uitstoten dan dat ze nu doen. In 2050 moet dit 80 tot 95% zijn.
· Alle landen moeten zich aanpassen aan de klimaatveranderingen. Kennis en financiële middelen moeten daarvoor beschikbaar worden gesteld.
·De ontwikkeling en verspreiding van schone technologie moet versneld worden.
Ook van ontwikkelingslanden moet worden verwacht dat zij minder gaan uitstoten. In 2020 moet er worden gestreefd naar 15 tot 30% minder C02 uitstoot. Omdat men daar niet de financiële middelen voor heeft, moet de internationale gemeenschap deze landen helpen dit doel te bereiken. Verder moet de ontbossing in 2030 worden gestopt. In de tropenlanden moet deze in 2020 zijn gehalveerd. Ontbossing is verantwoordelijk voor een vijfde deel van de wereldwijde CO2-uitstoot. Bomen die zijn omgehakt kunnen geen CO2 meer opnemen. De grootste CO2-uitstoot wordt echter veroorzaakt door de vele aangestoken bosbranden om plaats te maken voor onder andere palmolieplantages. De bossen van Indonesië zijn een van de rijkste opslagplaatsen van CO2 ter wereld. Als die worden gekapt of verbrand, ontsnapt de CO2. Daardoor is Indonesië wereldwijd één van de grootste CO2-uitstoters! Omgekeerd is klimaatverandering een grote bedreiging voor bossen. In de Amazone bijvoorbeeld zie je al dat het oerwoud verdroogt.
Ook in Malawi wordt op grote schaal hout gekapt en is er nog slechts 30 % van het oorspronkelijke bos over. Het hout in Malawi is niet voor de internationale houtmarkt bestemd, maar wordt door de inheemse bevolking zelf gebruikt om hun potje op te koken. Paraffine is te duur en wordt niet overal verkocht. Dus zie je vrouwen het bos in gaan. Zij sprokkelen daar de laatste restjes hout bij elkaar en lopen dan soms uren met een bos sprokkelhout op hun hoofd naar huis. Maar mensen die niets hebben, kun je moeilijk verbieden hout te gebruiken om voedsel te bereiden.
Met behulp van een trappomp wordt grondwater opgepompt om gewassen te irrigeren.
Beperking van C02 en ontbossing staan hoog op de agenda in Kopenhagen. Daarnaast is er financiële hulp nodig om mensen in ontwikkelingslanden zich te kunnen laten aanpassen aan het veranderende klimaat. Daarom pleiten ontwikkelingsorganisaties zoals Cordaid voor een eerlijk, effectief en juridisch bindend akkoord in Kopenhagen. De grootste vervuilers moeten de armsten helpen, omdat juist zij nu het hardst worden getroffen door klimaatverandering. Rijke landen zouden vanaf 2020 minstens 131 miljard euro per jaar ter beschikking moeten stellen voor adaptatie in ontwikkelingslanden. Het gaat om extra geld, dat dus bovenop het reguliere ontwikkelingshulpbudget komt. Belangrijk is dat dit geld niet blijft 'hangen' op overheidsniveau, maar daadwerkelijk gebruikt kan worden door de getroffen gemeenschappen.
In Malawi zijn al kleine projecten opgestart om mensen weerbaarder te maken tegen de steeds langer durende droge periodes. Ik heb met eigen ogen gezien dat dorpen zich verenigen en samen waterbekkens uitgraven om het water dat in de steeds korter wordende regentijd valt toch op te vangen. Met behulp van irrigatie kunnen, ondanks de verkorte regentijd, oogsten toch volgroeien en kan er ook tijdens de droge tijd gezaaid worden. Tevens worden er naast maïs, een gewas dat veel water vraagt, ook andere droogtebestendige zaden zoals pinda’s, cassave en zoete aardappelen verbouwd. Het resultaat is dat in plaats van 1, soms 2 of zelfs 3 keer geoogst kan worden en het hongerprobleem verminderd wordt. Ik heb ook kleine herbebossingprojecten gezien. Met behulp van financiële steun van buitenaf worden, naast het verbouwen van voedsel, bomen geplant om het water beter vast te houden en de verdamping tegen te gaan.
Al met al kom ik positief terug uit Afrika en ben ik geïnspireerd en gemotiveerd om aan iedereen te vertellen dat we niet alleen moeten denken aan de C02 uitstoot. Juist in landen als Malawi is het aanpassen nu en in de komende jaren van levensbelang. Ik hoop dat de rijke landen in Kopenhagen de noodzaak zien en dat er naast de afspraken over het uitstoten van CO2 duidelijke afspraken worden gemaakt over het financieel steunen van de arme landen om zichzelf weerbaar te maken. Tijdens mijn reis heb ik mijn verhalen en gedachten in een blog bijgehouden. Dit kun je lezen op www.margotribberink.nl.
Om de regeringsleiders in Kopenhagen duidelijk te maken dat zij tot een sterk en rechtvaardig klimaatakkoord moeten komen, worden aanstaande zaterdag (12 december) wereldwijd acties georganiseerd. In Nederland is dat 'Beat the Heat Now' in de Jaarbeurs in Utrecht. De finale van het evenement is het vertrek van een speciale, door de Nederlandse Spoorwegen gearrangeerde trein, de 'Beat the Heat-Express'. Met deze klimaattrein reizen minister Cramer, kamerleden, ambtenaren, wethouders, burgemeesters, vertegenwoordigers van natuur-, milieu- en ontwikkelingsorganisaties, wetenschappers en journalisten naar de klimaattop in Kopenhagen. De 'Beat the Heat-Express' wordt de langste rijdende petitie ter wereld. Iedereen kan z’n persoonlijke boodschap aan de politieke leiders in Kopenhagen op de trein zetten. Voor dit allergrootste klimaatevenement in Utrecht zijn nog steeds kaarten verkrijgbaar via de website www.beattheheatnow.nl.
©Meteo-Consult
In de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn maandag de onderhandelingen over een nieuw klimaatakkoord begonnen. Meer dan 15.000 onderhandelaars, politici, journalisten en activisten wonen de top bij. Bij de opening liet de Deense premier Rasmussen weten dat Kopenhagen voor de komende twee weken "Hopenhagen" is. Rasmussen stelde dat de hoop van de wereld is gevestigd op de afgevaardigden van ruim 190 landen, die in de Deense hoofdstad onderhandelen over een nieuw klimaatakkoord.
Deze week staat in het teken van regeringsdelegaties die het met elkaar eens moeten worden over de onderhandelingstekst. Die bestaat momenteel uit tweehonderd pagina's om aan alle wensen te voldoen, maar moet worden teruggebracht tot hooguit dertig kantjes voor een efficiënt akkoord.
Volgende week schuiven ook de milieuministers aan. Voor Nederland reist minister Jacqueline Cramer van milieu naar Kopenhagen, samen met minister Bert Koenders van ontwikkelingssamenwerking. Het einde van de top zal worden bijgewoond door meer dan honderd regeringsleiders, onder wie de Amerikaanse president Barack Obama, minister-president Jan Peter Balkenende en de Britse premier Gordon Brown. De onderhandelaars moeten het onder meer eens worden over de reductie van de uitstoot van broeikasgassen. Ook ontbossing en financiering voor arme landen die kampen met de gevolgen van klimaatverandering, zijn onderwerp van gesprek.
Mensen wordt geleerd hoe ze met klei zelf een energiezuinige stoof kunnen maken. In plaats van 10 houtjes heb je dan nog maar 3 stukjes hout nodig om een maaltijd te kunnen bereiden.
In Nederland gaat de temperatuur de komende 40 jaar 2 à 3 graden omhoog en stijgt de zeespiegel met 20 à 30 centimeter. In 2050 is ons klimaat te vergelijken met het klimaat in Zuid-Frankrijk. Daar is best in te leven. Een zeespiegelstijging tot 30 centimeter kunnen we dan nog wel aan. Bovendien heeft oud-minister Veerman in 2008 met zijn Deltacommissie aanbevelingen gedaan om ons land tegen het opkomende water te beschermen. Dat kost een paar centen…… Gelukkig hebben wij in Nederland de financiële middelen om ons de komende jaren aan te passen aan het veranderende klimaat.
Klimaatverandering in Afrika, Azië en Midden-Amerika is al lang geen ver-van–mijn- bedshow meer, maar harde realiteit. De Inuit in het noorden van Canada, Siberië, Alaska en Groenland zakken door de ontdooiende permafrostbodem. Bewoners van het laag gelegen Bangladesh zullen nog vaker dan voorheen worden geconfronteerd met overstromingen en cyclonen. Arme boeren in het grensgebied van Honduras en El Salvador vechten tegen de voordurende landverschuivingen die hun leefgebied aantasten en traditioneel levende herders in het noorden van Kenia zien hun toch al dorre leefgebied nóg droger worden. Volgens een recent rapport van het Global Humanitarian Forum (GHF) vallen er wereldwijd jaarlijks 300.000 doden door ondervoeding en ziektes als gevolg van de klimaatverandering. Het GHF verwacht tegen 2030 een half miljoen doden per jaar.
Ook ik probeer mijn steentje bij te dragen.
Als ambassadeur van Vastenaktie Cordaid ben ik in november naar Malawi gereisd en heb ik met eigen ogen kunnen zien hoe het is om in een steeds droger wordend klimaat te overleven. Malawi is een land in het zuiden van Afrika. Het is 3 keer zo groot als Nederland en is arm. Meer dan de helft van de bevolking leeft onder de armoedegrens van 1 euro per dag. De mensen worden gemiddeld niet ouder dan 50 jaar, mede door ziektes als malaria en aids. De meeste mensen in Malawi zijn boer en hebben een eigen akkertje. Ze verbouwen maïs en maken daar een soort pap van, n’zima. Die maïspap is voor velen het enige voedsel dat ze zich kunnen veroorloven.
Ik sprak met boeren en was verbaasd dat iedereen het klimaat heeft zien veranderen in een periode van slechts 20 jaar! 20 jaar geleden begon de regentijd in Malawi in oktober of november. Je kon de klok er op gelijk zetten. Men wist precies wanneer je moest zaaien en een week na de regen ontkiemde het zaad. De laatste jaren is de neerslag onvoorspelbaar. Soms komt de regen in december, maar soms ook nog later. Hierdoor weten boeren niet meer wanneer ze moeten zaaien. Want als je zaait als er geen regen komt, groeit er niets. En als de regens dan eindelijk komen, valt er zoveel regen dat de zaden wegspoelen en er helemaal geen planten meer opkomen.
De regentijd duurde vroeger tot april. De regen stopt nu veel eerder, waardoor de oogst niet helemaal volgroeit. Vroeger viel er in de droge tijd tussen april en november ook nog wel eens een buitje, maar tegenwoordig is het droog, kurkdroog en groeit er niets meer. Tegen het einde van de droge tijd is al het reservevoedsel op en sterven er zelfs mensen van de honger.
Buiten Nederland zijn de gevolgen van de klimaatveranderingen veel erger. Als we op korte termijn niets doen, zullen de gevolgen nog schrijnender worden in landen waar sowieso al veel ellende is. Denk bijvoorbeeld aan overbevolking, oorlogen en ziektes zoals malaria en aids.
Met behulp van irrigatie kan men nu in plaats van 1, soms 2 of 3 keer oogsten.
Nederland gaat in Kopenhagen op een aantal maatregelen aandringen, die ervoor moeten zorgen dat de gemiddelde wereldwijde temperatuurstijging beperkt blijft tot maximaal twee graden. Een dergelijke stijging is volgens wetenschappers nog net te overzien. Stijgt de gemiddelde temperatuur op aarde met meer dan 2 graden, dan zal dat desastreuze gevolgen hebben.
De maatregelen die voorgesteld worden zijn:
· Ontwikkelde landen moeten in 2020 30% minder CO2 uitstoten dan dat ze nu doen. In 2050 moet dit 80 tot 95% zijn.
· Alle landen moeten zich aanpassen aan de klimaatveranderingen. Kennis en financiële middelen moeten daarvoor beschikbaar worden gesteld.
·De ontwikkeling en verspreiding van schone technologie moet versneld worden.
Ook van ontwikkelingslanden moet worden verwacht dat zij minder gaan uitstoten. In 2020 moet er worden gestreefd naar 15 tot 30% minder C02 uitstoot. Omdat men daar niet de financiële middelen voor heeft, moet de internationale gemeenschap deze landen helpen dit doel te bereiken. Verder moet de ontbossing in 2030 worden gestopt. In de tropenlanden moet deze in 2020 zijn gehalveerd. Ontbossing is verantwoordelijk voor een vijfde deel van de wereldwijde CO2-uitstoot. Bomen die zijn omgehakt kunnen geen CO2 meer opnemen. De grootste CO2-uitstoot wordt echter veroorzaakt door de vele aangestoken bosbranden om plaats te maken voor onder andere palmolieplantages. De bossen van Indonesië zijn een van de rijkste opslagplaatsen van CO2 ter wereld. Als die worden gekapt of verbrand, ontsnapt de CO2. Daardoor is Indonesië wereldwijd één van de grootste CO2-uitstoters! Omgekeerd is klimaatverandering een grote bedreiging voor bossen. In de Amazone bijvoorbeeld zie je al dat het oerwoud verdroogt.
Ook in Malawi wordt op grote schaal hout gekapt en is er nog slechts 30 % van het oorspronkelijke bos over. Het hout in Malawi is niet voor de internationale houtmarkt bestemd, maar wordt door de inheemse bevolking zelf gebruikt om hun potje op te koken. Paraffine is te duur en wordt niet overal verkocht. Dus zie je vrouwen het bos in gaan. Zij sprokkelen daar de laatste restjes hout bij elkaar en lopen dan soms uren met een bos sprokkelhout op hun hoofd naar huis. Maar mensen die niets hebben, kun je moeilijk verbieden hout te gebruiken om voedsel te bereiden.
Met behulp van een trappomp wordt grondwater opgepompt om gewassen te irrigeren.
Beperking van C02 en ontbossing staan hoog op de agenda in Kopenhagen. Daarnaast is er financiële hulp nodig om mensen in ontwikkelingslanden zich te kunnen laten aanpassen aan het veranderende klimaat. Daarom pleiten ontwikkelingsorganisaties zoals Cordaid voor een eerlijk, effectief en juridisch bindend akkoord in Kopenhagen. De grootste vervuilers moeten de armsten helpen, omdat juist zij nu het hardst worden getroffen door klimaatverandering. Rijke landen zouden vanaf 2020 minstens 131 miljard euro per jaar ter beschikking moeten stellen voor adaptatie in ontwikkelingslanden. Het gaat om extra geld, dat dus bovenop het reguliere ontwikkelingshulpbudget komt. Belangrijk is dat dit geld niet blijft 'hangen' op overheidsniveau, maar daadwerkelijk gebruikt kan worden door de getroffen gemeenschappen.
In Malawi zijn al kleine projecten opgestart om mensen weerbaarder te maken tegen de steeds langer durende droge periodes. Ik heb met eigen ogen gezien dat dorpen zich verenigen en samen waterbekkens uitgraven om het water dat in de steeds korter wordende regentijd valt toch op te vangen. Met behulp van irrigatie kunnen, ondanks de verkorte regentijd, oogsten toch volgroeien en kan er ook tijdens de droge tijd gezaaid worden. Tevens worden er naast maïs, een gewas dat veel water vraagt, ook andere droogtebestendige zaden zoals pinda’s, cassave en zoete aardappelen verbouwd. Het resultaat is dat in plaats van 1, soms 2 of zelfs 3 keer geoogst kan worden en het hongerprobleem verminderd wordt. Ik heb ook kleine herbebossingprojecten gezien. Met behulp van financiële steun van buitenaf worden, naast het verbouwen van voedsel, bomen geplant om het water beter vast te houden en de verdamping tegen te gaan.
Al met al kom ik positief terug uit Afrika en ben ik geïnspireerd en gemotiveerd om aan iedereen te vertellen dat we niet alleen moeten denken aan de C02 uitstoot. Juist in landen als Malawi is het aanpassen nu en in de komende jaren van levensbelang. Ik hoop dat de rijke landen in Kopenhagen de noodzaak zien en dat er naast de afspraken over het uitstoten van CO2 duidelijke afspraken worden gemaakt over het financieel steunen van de arme landen om zichzelf weerbaar te maken. Tijdens mijn reis heb ik mijn verhalen en gedachten in een blog bijgehouden. Dit kun je lezen op www.margotribberink.nl.
Om de regeringsleiders in Kopenhagen duidelijk te maken dat zij tot een sterk en rechtvaardig klimaatakkoord moeten komen, worden aanstaande zaterdag (12 december) wereldwijd acties georganiseerd. In Nederland is dat 'Beat the Heat Now' in de Jaarbeurs in Utrecht. De finale van het evenement is het vertrek van een speciale, door de Nederlandse Spoorwegen gearrangeerde trein, de 'Beat the Heat-Express'. Met deze klimaattrein reizen minister Cramer, kamerleden, ambtenaren, wethouders, burgemeesters, vertegenwoordigers van natuur-, milieu- en ontwikkelingsorganisaties, wetenschappers en journalisten naar de klimaattop in Kopenhagen. De 'Beat the Heat-Express' wordt de langste rijdende petitie ter wereld. Iedereen kan z’n persoonlijke boodschap aan de politieke leiders in Kopenhagen op de trein zetten. Voor dit allergrootste klimaatevenement in Utrecht zijn nog steeds kaarten verkrijgbaar via de website www.beattheheatnow.nl.
©Meteo-Consult
Dag vier. Obama in het vizier
Op dag vier van de VN-klimaatconferentie in Kopenhagen kwam de Amerikaanse president, Barack Obama, in het vizier. De Amerikaanse president nam in Oslo zijn Nobelprijs voor de Vrede in ontvangst. Daarvan maakte één van de leiders van de G77-groep gebruik om hem op zijn verantwoordelijkheid te wijzen.
‘De wereld kan geen evenwichtig en rechtvaardig akkoord bereiken zonder een bijdrage van de Verenigde Staten’, zei de Sudanees Lumumba Di Aping. Hij herhaalde nogmaals dat van Amerika verwacht wordt dat het instapt in het Kyoto-protocol. ‘Amerika is de grootste vervuiler. Een reductie van 4 procent in vergelijking met 1990 is niet voldoende om de wereld te redden. Het Amerikaans Congres keurt miljarden aan defensiebudgetten goed. Kan het dan geen 200 miljard uittrekken om de wereld te redden?’
De kans dat de oproep veel uithaalt, is klein. De Amerikaanse toponderhandelaar Todd Stern zei woensdag nog dat Amerika nooit het Kyoto-protcol zal ratificeren.
Ook premier Yves Leterme (CD&V) vindt het Amerikaanse engagement wat minnetjes. Bij aanvang van de Europese top van staatshoofden en regeringsleiders zei hij dat hij (sic) ‘een beetje op zijn honger bleef zitten’. ‘Obama belooft verhoudingsgewijs vier procent CO2-reductie. Dat is veel minder dan wat de Europese Unie doet.’
Obama zelf raakte in zijn Nobelprijstoespraak even het klimaatthema aan. Hij zei dat niet alleen klimaatactivisten en wetenschappers snelle en doortastende actie vragen, maar dat iedereen er belang bij heeft dat er actie ondernomen wordt. Na zijn toespraak zei hij nog dat hij het plan van Noorwegen en Brazilië steunt ter bescherming van de regenwouden op aarde. In dat plan is sprake van een fonds dat gestijfd wordt door rijke landen die hun beloftes niet kunnen nakomen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen.
Gisteren herhaalde eilandstaat Tuvalu dat een temperatuurstijging van meer dan 1,5 graad gewoonweg niet onderhandelbaar is. Het kreeg daarvoor de steun van meer dan honderd ontwikkelingslanden. Toch is het uitgesloten dat het voorstel ooit goedgekeurd wordt. Zelfs VN-klimaatchef Yvo de Boer liet verstaan dat 2 graden de enige haalbare norm is. Het financiële plaatje dat aan zo’n extra halve graad minder stijging hangt, is dan ook gigantisch. Volgens berekeningen van het Internationale Energieagentschap moet er dan tegen 2030 bijna 7.000 miljard euro extra worden geïnvesteerd in energie-efficiëntie.
© De Standaard.be
Op dag vier van de VN-klimaatconferentie in Kopenhagen kwam de Amerikaanse president, Barack Obama, in het vizier. De Amerikaanse president nam in Oslo zijn Nobelprijs voor de Vrede in ontvangst. Daarvan maakte één van de leiders van de G77-groep gebruik om hem op zijn verantwoordelijkheid te wijzen.
‘De wereld kan geen evenwichtig en rechtvaardig akkoord bereiken zonder een bijdrage van de Verenigde Staten’, zei de Sudanees Lumumba Di Aping. Hij herhaalde nogmaals dat van Amerika verwacht wordt dat het instapt in het Kyoto-protocol. ‘Amerika is de grootste vervuiler. Een reductie van 4 procent in vergelijking met 1990 is niet voldoende om de wereld te redden. Het Amerikaans Congres keurt miljarden aan defensiebudgetten goed. Kan het dan geen 200 miljard uittrekken om de wereld te redden?’
De kans dat de oproep veel uithaalt, is klein. De Amerikaanse toponderhandelaar Todd Stern zei woensdag nog dat Amerika nooit het Kyoto-protcol zal ratificeren.
Ook premier Yves Leterme (CD&V) vindt het Amerikaanse engagement wat minnetjes. Bij aanvang van de Europese top van staatshoofden en regeringsleiders zei hij dat hij (sic) ‘een beetje op zijn honger bleef zitten’. ‘Obama belooft verhoudingsgewijs vier procent CO2-reductie. Dat is veel minder dan wat de Europese Unie doet.’
Obama zelf raakte in zijn Nobelprijstoespraak even het klimaatthema aan. Hij zei dat niet alleen klimaatactivisten en wetenschappers snelle en doortastende actie vragen, maar dat iedereen er belang bij heeft dat er actie ondernomen wordt. Na zijn toespraak zei hij nog dat hij het plan van Noorwegen en Brazilië steunt ter bescherming van de regenwouden op aarde. In dat plan is sprake van een fonds dat gestijfd wordt door rijke landen die hun beloftes niet kunnen nakomen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen.
Gisteren herhaalde eilandstaat Tuvalu dat een temperatuurstijging van meer dan 1,5 graad gewoonweg niet onderhandelbaar is. Het kreeg daarvoor de steun van meer dan honderd ontwikkelingslanden. Toch is het uitgesloten dat het voorstel ooit goedgekeurd wordt. Zelfs VN-klimaatchef Yvo de Boer liet verstaan dat 2 graden de enige haalbare norm is. Het financiële plaatje dat aan zo’n extra halve graad minder stijging hangt, is dan ook gigantisch. Volgens berekeningen van het Internationale Energieagentschap moet er dan tegen 2030 bijna 7.000 miljard euro extra worden geïnvesteerd in energie-efficiëntie.
© De Standaard.be
'Ruim 3 miljard euro EU voor klimaat'
Huidig EU-voorzitter Zweden heeft meer dan 3 miljard euro verzameld bij de lidstaten voor snelle maatregelen tegen de uitstoot van CO2 in ontwikkelingslanden. Het geld is bestemd voor de komende 3 jaar.
Onduidelijk is nog hoeveel Duitsland, Frankrijk en Italië willen bijdragen. Dat meldden diplomaten bij de EU-top in Brussel donderdagavond. Nederland draagt 300 miljoen euro bij.
De EU wil dit geld inbrengen bij de onderhandelingen op de klimaattop in Kopenhagen. In totaal is er 5 tot 7 miljard euro nodig om de komende 3 jaar de ontwikkelingslanden te helpen bij de bestrijding van de gevolgen van klimaatverandering.
© AD.nl
Huidig EU-voorzitter Zweden heeft meer dan 3 miljard euro verzameld bij de lidstaten voor snelle maatregelen tegen de uitstoot van CO2 in ontwikkelingslanden. Het geld is bestemd voor de komende 3 jaar.
Onduidelijk is nog hoeveel Duitsland, Frankrijk en Italië willen bijdragen. Dat meldden diplomaten bij de EU-top in Brussel donderdagavond. Nederland draagt 300 miljoen euro bij.
De EU wil dit geld inbrengen bij de onderhandelingen op de klimaattop in Kopenhagen. In totaal is er 5 tot 7 miljard euro nodig om de komende 3 jaar de ontwikkelingslanden te helpen bij de bestrijding van de gevolgen van klimaatverandering.
© AD.nl
eergisteren is Todd Stern, de klimaatonderhandelaar van de Amerikaanse president Barack Obama, in Kopenhagen aangekomen. En het zit er al meteen flink op tussen de VS en China, de twee grootste vervuilers ter wereld. China had laten verstaan dat de Verenigde Staten te weinig ambities tonen.
"Als in één land de CO2-uitstoot dramatisch snel stijgt, is het wel in China", zegt Stern. De Chinees Su Wei had uitgerekend dat de Verenigde Staten hun uitstoot met slechts één procent zullen verlagen in vergelijking met 1990. "Mijn Engels is niet goed, maar ik denk niet dat we één procent opmerkelijk kunnen noemen", zei Su Wei.
Stern benadrukt dat de 17 procent vermindering die zijn land in vergelijking met 2005 voorstelt, afhangt van de wetgeving. "In het voorjaar zullen we de VN hopelijk een doelstellingen kunnen voorleggen die veel verder gaat." Hij zegt ook een VN-voorstel te steunen om ontwikkelingslanden tussen 2010 en 2012 met tien miljard dollar te steunen.
© DeMorgen
"Als in één land de CO2-uitstoot dramatisch snel stijgt, is het wel in China", zegt Stern. De Chinees Su Wei had uitgerekend dat de Verenigde Staten hun uitstoot met slechts één procent zullen verlagen in vergelijking met 1990. "Mijn Engels is niet goed, maar ik denk niet dat we één procent opmerkelijk kunnen noemen", zei Su Wei.
Stern benadrukt dat de 17 procent vermindering die zijn land in vergelijking met 2005 voorstelt, afhangt van de wetgeving. "In het voorjaar zullen we de VN hopelijk een doelstellingen kunnen voorleggen die veel verder gaat." Hij zegt ook een VN-voorstel te steunen om ontwikkelingslanden tussen 2010 en 2012 met tien miljard dollar te steunen.
© DeMorgen
CO2-uitstoot van China zal tegen 2020 verdubbelen
Zelfs als de Chinese economie de komende jaren met slechts acht procent groeit en het land belooft om de CO2-uitstoot op basis van het bruto binnenlands product met 40 tot 45 procent te verminderen, zal de CO2-uitstoot van China verdubbelen. Dat berekenden specialisten naar aanleiding van de klimaattop in Kopenhagen.
"De uitstoot zal met 74 procent stijgen", zegt Emmanuel Guerin, een Franse klimaatspecialist. "In 2005 heeft China 7,2 gigaton CO2 uitgestoten. In 2020 zou dat op 12,6 gigaton neerkomen... Dat is een gigaton te veel volgens het scenario dat specialist Nicholas Stern heeft uitgetekend."
Een forum van Europese experts berekende dat China zelfs nog meer dreigt uit te stoten. Zij verwachten dat de uitstoot minstens zal verdubbelen tegen 2020. Daarmee zal China drie tot vier keer meer uitstoten dan de beperking die de Verenigde Staten en Europa samen hebben beloofd.
©Hln | Gewijzigd: 25 april 2017, 10:10 uur, door Joyce.s
Zelfs als de Chinese economie de komende jaren met slechts acht procent groeit en het land belooft om de CO2-uitstoot op basis van het bruto binnenlands product met 40 tot 45 procent te verminderen, zal de CO2-uitstoot van China verdubbelen. Dat berekenden specialisten naar aanleiding van de klimaattop in Kopenhagen.
"De uitstoot zal met 74 procent stijgen", zegt Emmanuel Guerin, een Franse klimaatspecialist. "In 2005 heeft China 7,2 gigaton CO2 uitgestoten. In 2020 zou dat op 12,6 gigaton neerkomen... Dat is een gigaton te veel volgens het scenario dat specialist Nicholas Stern heeft uitgetekend."
Een forum van Europese experts berekende dat China zelfs nog meer dreigt uit te stoten. Zij verwachten dat de uitstoot minstens zal verdubbelen tegen 2020. Daarmee zal China drie tot vier keer meer uitstoten dan de beperking die de Verenigde Staten en Europa samen hebben beloofd.
©Hln | Gewijzigd: 25 april 2017, 10:10 uur, door Joyce.s
Citaat van Verwijderde_gebruiker_01, vrijdag 11 december 2009, 10:58 uur
CO2-uitstoot van China zal tegen 2020 verdubbelen
Zelfs als de Chinese economie de komende jaren met slechts acht procent groeit en het land belooft om de CO2-uitstoot op basis van het bruto binnenlands product met 40 tot 45 procent te verminderen, zal de CO2-uitstoot van China verdubbelen. Dat berekenden specialisten naar aanleiding van de klimaattop in Kopenhagen.
©Hln
Weet Kramer dit al
Misschien als Nederland CO2 uitstoot met 99% terugbrengt dat het elkaar opheft.... | Gewijzigd: 11 december 2009, 11:34 uur, door PolderPS
Zelfs als de Chinese economie de komende jaren met slechts acht procent groeit en het land belooft om de CO2-uitstoot op basis van het bruto binnenlands product met 40 tot 45 procent te verminderen, zal de CO2-uitstoot van China verdubbelen. Dat berekenden specialisten naar aanleiding van de klimaattop in Kopenhagen.
©Hln
Weet Kramer dit al
Misschien als Nederland CO2 uitstoot met 99% terugbrengt dat het elkaar opheft.... | Gewijzigd: 11 december 2009, 11:34 uur, door PolderPS
Volg me ook op Twitter, want er is meer dan alleen onweer.
Akkoord moet opwarming begrenzen tot 1,5 Ã 2 graden
Het eerste officiële ontwerp van akkoord over de klimaatverandering stelt als doel dat de gemiddelde temperatuur op de planeet niet meer dan 1,5 tot 2°C zal stijgen, zonder dat een keuze wordt gemaakt tussen de twee opties."De partijen moeten samenwerken om een gevaarlijke klimaatverandering te vermijden door te erkennen dat de stijging van de gemiddelde globale temperatuur tegenover de pre-industriële niveaus niet hoger is dan (2°C) (1,5°C)", staat in het document van 7 pagina's. Het zal voortaan dienen als basis voor de onderhandelingen.
De G8 en de belangrijkste economieën er wereld kwamen in juli in het Italiaanse L'Aquila tot een akkoord om de opwarming te begrenzen tot 2°C boven de pre-industriële niveaus. Maar op initiatief van de kleine eilandenstaten, vooral degenen die bedreigd worden door een stijging van het oceaanpeil, ijveren een honderdtal ontwikkelingslanden voor een begrenzing tot 1,5°C.
Dat veronderstelt dat de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen tegen 2050 met 85 procent zou teruggebracht worden in vergelijking met 1990.
©Hln | Gewijzigd: 25 april 2017, 10:10 uur, door Joyce.s
Het eerste officiële ontwerp van akkoord over de klimaatverandering stelt als doel dat de gemiddelde temperatuur op de planeet niet meer dan 1,5 tot 2°C zal stijgen, zonder dat een keuze wordt gemaakt tussen de twee opties."De partijen moeten samenwerken om een gevaarlijke klimaatverandering te vermijden door te erkennen dat de stijging van de gemiddelde globale temperatuur tegenover de pre-industriële niveaus niet hoger is dan (2°C) (1,5°C)", staat in het document van 7 pagina's. Het zal voortaan dienen als basis voor de onderhandelingen.
De G8 en de belangrijkste economieën er wereld kwamen in juli in het Italiaanse L'Aquila tot een akkoord om de opwarming te begrenzen tot 2°C boven de pre-industriële niveaus. Maar op initiatief van de kleine eilandenstaten, vooral degenen die bedreigd worden door een stijging van het oceaanpeil, ijveren een honderdtal ontwikkelingslanden voor een begrenzing tot 1,5°C.
Dat veronderstelt dat de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen tegen 2050 met 85 procent zou teruggebracht worden in vergelijking met 1990.
©Hln | Gewijzigd: 25 april 2017, 10:10 uur, door Joyce.s
Citaat van Verwijderde_gebruiker_01, vrijdag 11 december 2009, 14:07 uur
Akkoord moet opwarming begrenzen tot 1,5 Ã 2 graden
Dat veronderstelt dat de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen tegen 2050 met 85 procent zou teruggebracht worden in vergelijking met 1990.
©Hln
Oh maar 85% wereldwijd minder dan in 1990. da's een leuke uitdaging aangezien China toen nog met paard en wagen zich voort bewoog. Verder hebben we ook nog te maken met een bevolkings groei van 1990 5 miljard nu bijna 7 miljard en in 2050 9,2 miljard. Wat inhoud dat de bewoners in 2050 met 84% meer inwoners 85% minder moeten uitstoten dan in 1990. Een OESO inwoner genereert nu 10,8 ton CO2 per persoon. Stel dat gemiddelde wereld burger in 1990 5 ton Co2 uitstoot. x 5 miljard is 25.000.000.000.000 totaal dit moet 85% minder worden dus 3.750.000.000.000 per inwoner in 2050 kom je dan op 407kilo co (0,41 ton) Kortom per persoon moet men in 2050 91,9% minder co2 uitstoten (ten opzicht van 1990, laat staan ten opzicht van nu....) Ik zeg kansloze actie....
Dat veronderstelt dat de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen tegen 2050 met 85 procent zou teruggebracht worden in vergelijking met 1990.
©Hln
Oh maar 85% wereldwijd minder dan in 1990. da's een leuke uitdaging aangezien China toen nog met paard en wagen zich voort bewoog. Verder hebben we ook nog te maken met een bevolkings groei van 1990 5 miljard nu bijna 7 miljard en in 2050 9,2 miljard. Wat inhoud dat de bewoners in 2050 met 84% meer inwoners 85% minder moeten uitstoten dan in 1990. Een OESO inwoner genereert nu 10,8 ton CO2 per persoon. Stel dat gemiddelde wereld burger in 1990 5 ton Co2 uitstoot. x 5 miljard is 25.000.000.000.000 totaal dit moet 85% minder worden dus 3.750.000.000.000 per inwoner in 2050 kom je dan op 407kilo co (0,41 ton) Kortom per persoon moet men in 2050 91,9% minder co2 uitstoten (ten opzicht van 1990, laat staan ten opzicht van nu....) Ik zeg kansloze actie....
Volg me ook op Twitter, want er is meer dan alleen onweer.
Climate express opnieuw naar Kopenhagen
In het station Brussel-Zuid is vrijdag om 11.18 uur een nieuwe klimaattrein vertrokken naar Kopenhagen. De 800 inzittenden, waaronder 300 Belgen, willen zaterdag in de Deense hoofdstad deelnemen aan een betoging voor het klimaat. In de trein zaten leden van ngo’s en vakbonden, maar ook van politieke partijen. Sarah Turine, de covoorzitster van Ecolo, was één van de passagiers. Er was ook een delegatie van het ACW en het ACV.
'Voor een ambitieus, bindend en sociaal rechtvaardig klimaatakkoord met alle landen in de wereld', is de boodschap die de ACV-militanten vorige week zaterdag uitdroegen in Brussel. Dezelfde boodschap willen ze proclameren in Kopenhagen. Het ACV maakt samen met de andere vakbonden, sociale bewegingen, ngo’s en milieuorganisaties deel uit van de Klimaatcoalitie, luidt het.
©Het Nieuwsblad
In het station Brussel-Zuid is vrijdag om 11.18 uur een nieuwe klimaattrein vertrokken naar Kopenhagen. De 800 inzittenden, waaronder 300 Belgen, willen zaterdag in de Deense hoofdstad deelnemen aan een betoging voor het klimaat. In de trein zaten leden van ngo’s en vakbonden, maar ook van politieke partijen. Sarah Turine, de covoorzitster van Ecolo, was één van de passagiers. Er was ook een delegatie van het ACW en het ACV.
'Voor een ambitieus, bindend en sociaal rechtvaardig klimaatakkoord met alle landen in de wereld', is de boodschap die de ACV-militanten vorige week zaterdag uitdroegen in Brussel. Dezelfde boodschap willen ze proclameren in Kopenhagen. Het ACV maakt samen met de andere vakbonden, sociale bewegingen, ngo’s en milieuorganisaties deel uit van de Klimaatcoalitie, luidt het.
©Het Nieuwsblad
“There is no such thing as bad weather, only different kinds of good weather.â€ÂMijn Weerblog
Nog veel opties in concept klimaatverdrag
Op de klimaattop in het Deense Kopenhagen is vrijdag een concept van een verdragstekst vrijgegeven. Veel van de tekst staat tussen blokhaken omdat over een aantal onderwerpen nog consensus moet worden bereikt. Zo laat de tekst nog veel ruimte voor wat betreft de ambities bij het terugdringen van de CO2-uitstoot en het beperken van de temperatuurstijging.
Met de vrijgegeven tekst moeten de wereldleiders en ministers volgende week aan de slag. Het doel is het bereiken van een akkoord over maatregelen tegen klimaatverandering, dat dan later kan worden uitgewerkt.
Op de maandag begonnen top in de Deense hoofdstad is de ontwerptekst teruggebracht van tweehonderd pagina's naar zeven. Het fors verminderen van het aantal pagina's werd mogelijk, omdat de politieke leiders het streven naar een compleet verdrag hadden opgegeven. De ambities gaan voorlopig niet verder dan het bereiken van een raamakkoord.
Het concept van het klimaatverdrag maakt duidelijk dat er nog geen eensgezindheid is over het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen. De tekst biedt de mogelijkheid in 2050 de uitstoot van CO2 wereldwijd te verminderen met 50, 85 of 95 procent ten opzichte van 1990. Die aantallen staan tussen blokhaken.
Ook over maatregelen om de stijging van de temperatuur tegen te gaan is nog verdeeldheid. In het concept van de verdragstekst staat dat de temperatuur de komende jaren niet meer dan [1,5] [2] graden Celsius mag stijgen. Volgens wetenschappers moet de temperatuurstijging beperkt blijven tot hooguit 2 graden om ernstige gevolgen, zoals een extreme stijging van de zeespiegel, te voorkomen. Een aantal eilandstaten en landen in Latijns-Amerika pleiten echter voor een maximum van 1,5 graad, omdat het water hun al letterlijk tot de lippen staat.
Milieuorganisaties reageerden gematigd positief op de tekst van het concept van de verdragstekst. Vooral voor de duidelijke verwijzing naar het al geldende Kyoto-protocol was lof. ,,Deze tekst gaat ervan uit dat er voor een nieuwe periode afspraken gemaakt worden onder het Kyoto-protocol. Daar zijn we blij mee'', aldus een zegsman van Milieudefensie. Het Kyoto-protocol is een bindend verdrag waarin afspraken over de vermindering van uitstoot van broeikasgassen zijn opgenomen.
Een woordvoerder van het Wereld Natuur Fonds (WNF) noemde het concept ,,een goede aanzet''. ,,Het is sterk dat er duidelijke doelstellingen voor de korte en lange termijn zijn gesteld'', stelde de WNF-woordvoerder. De twee organisaties plaatsten echter ook kanttekeningen. Het WNF constateerde dat er te weinig aandacht is voor de strijd tegen ontbossing. Milieudefensie miste een passage over het financieren van de maatregelen.
De strijd tegen de klimaatverandering kwam ook aan bod vrijdag in Brussel op een top van de Europese Unie. De EU-lidstaten verklaarden zich bereid de komende drie jaar in totaal 7,2 miljard euro op tafel te leggen om de ontwikkelingslanden te helpen bij het bestrijden van het klimaatprobleem. De grootste bedragen komen van het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland. Nederland stelt 300 miljoen beschikbaar.
©De Pers
Op de klimaattop in het Deense Kopenhagen is vrijdag een concept van een verdragstekst vrijgegeven. Veel van de tekst staat tussen blokhaken omdat over een aantal onderwerpen nog consensus moet worden bereikt. Zo laat de tekst nog veel ruimte voor wat betreft de ambities bij het terugdringen van de CO2-uitstoot en het beperken van de temperatuurstijging.
Met de vrijgegeven tekst moeten de wereldleiders en ministers volgende week aan de slag. Het doel is het bereiken van een akkoord over maatregelen tegen klimaatverandering, dat dan later kan worden uitgewerkt.
Op de maandag begonnen top in de Deense hoofdstad is de ontwerptekst teruggebracht van tweehonderd pagina's naar zeven. Het fors verminderen van het aantal pagina's werd mogelijk, omdat de politieke leiders het streven naar een compleet verdrag hadden opgegeven. De ambities gaan voorlopig niet verder dan het bereiken van een raamakkoord.
Het concept van het klimaatverdrag maakt duidelijk dat er nog geen eensgezindheid is over het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen. De tekst biedt de mogelijkheid in 2050 de uitstoot van CO2 wereldwijd te verminderen met 50, 85 of 95 procent ten opzichte van 1990. Die aantallen staan tussen blokhaken.
Ook over maatregelen om de stijging van de temperatuur tegen te gaan is nog verdeeldheid. In het concept van de verdragstekst staat dat de temperatuur de komende jaren niet meer dan [1,5] [2] graden Celsius mag stijgen. Volgens wetenschappers moet de temperatuurstijging beperkt blijven tot hooguit 2 graden om ernstige gevolgen, zoals een extreme stijging van de zeespiegel, te voorkomen. Een aantal eilandstaten en landen in Latijns-Amerika pleiten echter voor een maximum van 1,5 graad, omdat het water hun al letterlijk tot de lippen staat.
Milieuorganisaties reageerden gematigd positief op de tekst van het concept van de verdragstekst. Vooral voor de duidelijke verwijzing naar het al geldende Kyoto-protocol was lof. ,,Deze tekst gaat ervan uit dat er voor een nieuwe periode afspraken gemaakt worden onder het Kyoto-protocol. Daar zijn we blij mee'', aldus een zegsman van Milieudefensie. Het Kyoto-protocol is een bindend verdrag waarin afspraken over de vermindering van uitstoot van broeikasgassen zijn opgenomen.
Een woordvoerder van het Wereld Natuur Fonds (WNF) noemde het concept ,,een goede aanzet''. ,,Het is sterk dat er duidelijke doelstellingen voor de korte en lange termijn zijn gesteld'', stelde de WNF-woordvoerder. De twee organisaties plaatsten echter ook kanttekeningen. Het WNF constateerde dat er te weinig aandacht is voor de strijd tegen ontbossing. Milieudefensie miste een passage over het financieren van de maatregelen.
De strijd tegen de klimaatverandering kwam ook aan bod vrijdag in Brussel op een top van de Europese Unie. De EU-lidstaten verklaarden zich bereid de komende drie jaar in totaal 7,2 miljard euro op tafel te leggen om de ontwikkelingslanden te helpen bij het bestrijden van het klimaatprobleem. De grootste bedragen komen van het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland. Nederland stelt 300 miljoen beschikbaar.
©De Pers
“There is no such thing as bad weather, only different kinds of good weather.â€ÂMijn Weerblog
Milieuactivisten betogen bij klimaattop
Tienduizenden milieuactivisten voeren zaterdag actie in de Deense hoofdstad Kopenhagen. Zij roepen onderhandelaars van de klimaattop van de Verenigde Naties op maatregelen te nemen tegen de opwarming van de aarde.
''Bla bla bla. Treed nu op!'' en ''Er is geen planeet B'' hadden enkele betogers op spandoeken geschreven. Sommigen van hen hadden zich verkleed als ijsberen en panda's, diersoorten die worden bedreigd door klimaatveranderingen.
Tienduizenden milieuactivisten voeren actie in Kopenhagen.
Enkele sprekers riepen de betogers in het begin van de demonstratie op tot kalmte, maar niet iedereen gaf daar gehoor aan. Zo'n driehonderd in zwart geklede activisten gooiden ramen in met bakstenen. De oproerpolitie trad hard op tegen de relschoppers en voerde ze in busjes af.
© ANP
Tienduizenden milieuactivisten voeren zaterdag actie in de Deense hoofdstad Kopenhagen. Zij roepen onderhandelaars van de klimaattop van de Verenigde Naties op maatregelen te nemen tegen de opwarming van de aarde.
''Bla bla bla. Treed nu op!'' en ''Er is geen planeet B'' hadden enkele betogers op spandoeken geschreven. Sommigen van hen hadden zich verkleed als ijsberen en panda's, diersoorten die worden bedreigd door klimaatveranderingen.
Tienduizenden milieuactivisten voeren actie in Kopenhagen.
Enkele sprekers riepen de betogers in het begin van de demonstratie op tot kalmte, maar niet iedereen gaf daar gehoor aan. Zo'n driehonderd in zwart geklede activisten gooiden ramen in met bakstenen. De oproerpolitie trad hard op tegen de relschoppers en voerde ze in busjes af.
© ANP
Honderden arrestaties bij betoging in Kopenhagen
Bij een betoging in Kopenhagen, in de marge van de klimaatconferentie, zijn ongeveer 200 mensen opgepakt. Daarbij waren ook Belgen.
De sfeer op de manifestatie raakte wat verhit toen betogers antikapitalistische slogans begonnen te scanderen. De politie probeerde de betogers uiteen te drijven en hier en daar leidde dat tot opstootjes. De ordediensten namen ook illegale voorwerpen in beslag zoals gasmaskers.
De manifestatie werd op poten gezet door Climate Action Justice. Honderden mensen kwamen de straat op een daarbij waren ook een aantal mensen die bij een betoging op zaterdag al eens werden ingerekend. De betogers hadden de intentie om het havenverkeer te blokkeren.
©Hbvl
Bij een betoging in Kopenhagen, in de marge van de klimaatconferentie, zijn ongeveer 200 mensen opgepakt. Daarbij waren ook Belgen.
De sfeer op de manifestatie raakte wat verhit toen betogers antikapitalistische slogans begonnen te scanderen. De politie probeerde de betogers uiteen te drijven en hier en daar leidde dat tot opstootjes. De ordediensten namen ook illegale voorwerpen in beslag zoals gasmaskers.
De manifestatie werd op poten gezet door Climate Action Justice. Honderden mensen kwamen de straat op een daarbij waren ook een aantal mensen die bij een betoging op zaterdag al eens werden ingerekend. De betogers hadden de intentie om het havenverkeer te blokkeren.
©Hbvl
“There is no such thing as bad weather, only different kinds of good weather.â€ÂMijn Weerblog
