Hallo iedereen weer Ik ziet dat er 1 topic is gemaakt van dit onderwerp, wel handig.
Ik ben nu twee dagen in de chat geweest tijdens het onweer en: het helpt ECHT!
Natuurlijk ben ik nog steeds doodsbang, maar het is in ieder geval al een stap vooruit en beter als met je ipod onder de dekens wegkruipen. Heb zelfs geprobeerd een filmpje te maken maar ja, toen was het alweer weg hahaha. Ik "baalde" daar nog een soort van ook, kan je nagaan!

Ik zal hier zeker vaker te vinden zijn, ik merk dat het toch best heel interessant is ook, en ook al ben ik echt heel erg bang ik vind het ook "leuk" en goed om er meer over te leren. En inderdaad zoals veel mensen zeggen is waar: Angst is maar op 1 manier te overwinnen, en dat is door het te facen. Als je ervoor wegloopt voedt je het alleen maar. (dat heb ik met andere dingen in mijn leven ook ervaren). Het is gewoon hardnekkig zo'n angst maar ik geloof ook dat als je ervoor kiest om het aan te gaan, dat het langzaam maar zeker af zal nemen.

Bedankt hoor iedereen, ik leer hier nog leuke mensen kennen ook. En fellow-angsthaasjes EN onweersfreaks zeg maar even hahaha.

De weerberichten zien er voorlopig gunstig uit (voor mij dan ) maar ik kom zeker af en toe ff kijken hier. En dan maar weer tot de volgende bui he!

Ook ik ben erg bang geweest voor onweer en ben toen opzoek gegaan allerlei info over onweer. Zo ben ik dus ook op deze site terecht gekomen. ik heb sinds dat ik hier af en toe mee spiek veel gelezen en geleerd. Onweer is uiteindelijk een behoorlijke fascinatie geworden, zeker na dat ik wist hoe het in elkaar zit. Zo lang je het verstand weet te behouden en geen gekke dingen doet, is onweer op zich best onschuldig. Ik denk dat je op een gemiddelde oudejaarsnacht minder veilig bent dan dat je dat tijdens onweer bent, mits je het verstand er maar bij bewaard.
De beste remedie om van je angst af te komen is dus gewoon te leren begrijpen wat onweer is en wat het doet, dan kom je er uiteindelijk achter dat het ook voordelen heeft!

hallo allemaal, ik ben net lid geworden van de club ,want vanmiddag sloeg de angst weer toe, het hagel en onweer heel kort maar krachtig en vind het nu tijd worden om hier its aan te doen. Want het overheerst mijn leven behoorlijk.

Ik ben angelique en ben 40 jaar en ontzettend bang voor onweer, als kind ging ik bij m'n ouders op de kamer slapen. De angst is de jaren alleen maar erger geworden ,ik las iets over onweerfobie en dat komt heel dichtbij, ik woon alleen met m'n dochter van 10 ,(die overgens niet bang is)en ik wordt zo bang dat ik inelkaar kruip en dan ontzettend begin te huilen en te trillen erg he ik schaam me er ook voor, overdag vlucht ik snel naar een winkel of bel met iemand die me dan rustig kan krijgen, maar s'nacht of s'avonds moet ik me er echt door heen slepen.Dit kost zoveel energie dat ik na de bui ook meestal uitgeput ben. Ik ben hier zo klaar mee dat ik hoop dat ik een oplossing vind voor deze fobie en dat ik net als de meeste mensen hier er op een dag naar kan kijken. Nu ben ik in de zomer heel veel bezig met het weer, ik weet precies waarneer het gaat onweren ik kijk naar de zwaluwen (als het slecht weer wordt gaan deze laag vliegen)naar de buienradar en kan me dagen ervoor al heel zenuwachtig maken, om knettergek van te worden. Nou ik hoop veel tips en goeie adviezen te krijgen.
Greetz Angelique

Citaat van HedKandi, donderdag 16 april 2009, 9:56 uur Hai Janet,

Ook ik ben bang voor onweer, maar toch weer niet, heel vreemd... Ik denk dat ik nu in de fase zit van ben ik nog bang of niet? Ik hou nu namelijk ook de buienradars in de gaten om te kijken waar er onweer is en als het richting Almere komt krijg ik toch een soort van positieve energie. Vroeger als klein kind lag ik met 40 graden koorts op bed met oud en nieuw, ik vond het verschrikkelijkkkkk! Nu ben ik allang niet meer bang voor vuurwerk, maar mijn angst voor onweer is er nog altijd. Nu moet ik wel zeggen dat het nu een stuk minder is als vroeger.

Ik heb 2 jaar geleden voor 1,5 op Aruba gewoond, ik kan je vertellen dat de buien daar een stuk heviger zijn aangezien het klimaat daar. In de periode tussen juni en september is het daar op z'n ergst. Ik heb blikseminslagen 50 meter van me vandaan meegemaakt, ik kan je vertellen mijn moeder heeft heel wat telefoontjes gehad in Nederland omdat ik haar altijd belde als het onweerde hahaha.

Enfin, op de zee tussen Venezuela en Aruba onweerde het heel vaak, maar omdat de onweer zo ver weg is weerlichtte het alleen maar. Eigenlijk helemaal niks om bang voor te zijn. Je moet iemand met angst natuurlijk nooit gelijk in het diepe gooien, dat maakt het alleen maar erger. Ik ben dus gewoon maar is het strand op gegaan als het weerlichtte op zee, neem wel altijd mensen mee, je voelt je dan namelijk veiliger. In het begin vond ik het ook doodeng, maar het was alleen maar weerlicht, wat kan dat kwaad? Dus begin stapje voor stapje, ga gewoon is 's avonds naar buiten als het weerlicht, ga met de hond wandelen (als je die hebt desnoods leen iemands hond ), maar doe dit altijd vlakbij huizen, dit is gewoon voor je eigen gevoel dat als je bang wordt, dat je bij iemand naar binnen kan rennen en doe net alsof er niets aan de hand is, want dat is er ook niet. Stel voor jezelf wel een tijdslimiet in, bv. een kwartiertje, de volgende keer ga je weer iets langer. Je zal zien als je dat een paar keer hebt gedaan, dat je angst voor weerlicht al een stuk minder is. Dan ga je weer een stapje verder, als je het buiten hoort rommelen, maar de bui nog ver weg is (doe dit wel overdag want dan zie je de bliksem weer minder heftig, dit is een stap later, anders is het letterlijk donderslag bij heldere hemel voor je;)) ga je ook weer naar buiten, ga desnoods boodschappen doen of winkelen of een andere activiteit, dat leidt je namelijk van het onweer af en ben je er minder mee bezig. Volgende stap is 's avonds naar buiten als het rommelt en bliksemt als de bui nog ver weg is. Ga ook weer iets ondernemen buiten, weer lopen met de hond (Fikkie zal blij zijn ), of 's avonds naar de supermarkt, genoeg dingen te doen. Neem ten alle tijden iemand mee, puur voor je eigen gevoel. Op een gegeven moment zal je zien dat je voor deze dingen niet meer bang bent en gewoon alleen op stap durft, zo is het bij mij in ieder geval ook gegaan. Maar dan, komt er een grote bui (bv. 17 juli 2004 ), het bliksemt als een gek, de inslagen zijn niet meer op 2 handen te tellen en de kopjes staan te trillen in de kast. Heel eerlijk: ook ik ben daar nog heel bang voor, maar ook dat probeer ik zelf te overwinnen, door thuis gewoon de dingen te doen die ik altijd doe. Het is moeilijk, maar je moet gewoon doorzetten. Het is ontzettend belangrijk dat je met iets bezig bent, dat je afleiding hebt, ga niet op de bank zitten wachten met je IPod gereed tot het onweer er is. Zie het als dat je vroeger op de duikplank stond en niet in het diepe durfde, toen je het eenmaal gedaan had dacht je: was dit het?

Ik hoop je hiermee in ieder geval een stukje op weg geholpen te hebben.

Groetjes Claudia!

Ik herken het ook .. en maandagavond/dinsdagnacht 25/26 mei 2009 is voor mij weer een nachtmerrie. Ik heb nl. ook angst/paniekaanvallen. Vorige keer, tijd terug met onweer, bleef ik id paniekaanval zitten ... huisartspost en bijna 112 gebeld...me pols en hartslag bleef hoog.....ben nu al dagen van slag voor wat er nog komen gaat na de hitte van 25-05-2009 ... in de woonkamer blijf ik niet zitten ivm grote raam op 3 hoog ....pff, hoop dat iemand me kan opvrolijken van alle nare berichten .. ben echt van slag, nu al bang ....zucht...ps; meestal duik in dan de wc op met walkman op keihard muziek aan ...maandagavond ben ik iig niet alleen, zijn er 2 bij me ....maar toch...ik kan toch niet weer de huisartspost of 112 bellen uit paniek? | Gewijzigd: 25 mei 2009, 02:59 uur, door wetboy

Citaat van channiej, maandag 25 mei 2009, 3:17 uur hier nog zo 1. ik moet morgen opbouwen voor een beurs dat we dinsdag en woensdag hebben en heb besloten om niet thuis te slapen. dit om me ouders een slapelozenacht te besparen.
het ligt in de buurt van een ziekenhuis en denk dat ik ga proberen om daar te blijven op 1 of andere manier.

ik leef iig met je mee en ook ik hoop op wat positieve berichten.

ik hoop het ook allemaal ...(das wel handig ja...id buurt, ben iig niet alleen thuis, ben ook van alles aan t verzinnen...)

misschien is het juist verstandig om er wel naar te kijken dan kan je de flits zien en kan je je voorbereiden op de donder dit heeft mij iig snachts uit de problemen geholpen vond het eerst ook altijd heel erg eng.....

maar nu ik altijd heb zitten kijken ben ik me er in gaan intreseren (maar de doorslag was toch toen de rolwolk in 2007 over het land ging ) toen heb ik gezien dat wolken ook mooi kunnen zijn ookal zit er onweer in.

dus je kan ook naar de wolken kijken of er mooie tussen zitten en daar naar gaan kijken


tjah et is maar iets om uit te proberen maja miss helpt et




m.v.g steven w. (Deventer.Overijssel)

Hoi fellow angsthaasjes Ik ben hier nu eentijdje op het forum en ik moet zeggen: het helpt ECHT om in de chat te zijn met onweer. Ik ben doodsbang hoor, paniek en de hele mikmak (zelfs NU al, wetende wat voor een weekend eraan komt) maar het helpt echt om mensen te zien genieten. En het is gezellig Plus je leert er meer over wat (doodeng dat wel!) maar ook best interessant is. Ik blijf vechten tegen deze angst want op dit moment verpest het mijn hele zomer, serieus. Laten we met zijn allen vechten! (ok dit klinkt wel heel Dr. phil he? maar ik bedoel het goed)

Ik moet zaterdag naar een bbq in Amsterdam, nou reken maardat ik PRECIES ga weten waar de buien komen, hoe laat, en dat ik zorg dat ik daar niet doorheen hoef, anders byebye bbq LOL.
Verder zet ik een ipod met lekkere muziek op mijn koppie en heb ik gelukkig een hele lieve man die erg lief voor me is. En dan NOG bang zijn he....

Nou ja, laten we proberen onze angst om te turnen in bewondering, of in ieder geval in minder angst We zullen er toch eenmaal mee moeten leren leven!

*edit* nog ff: paniekaanvallen zijn HEEL eng en vervelend (ik weet er alles van helaas) , maar je weet dat ze niet gevaarlijk zijn he? Ontoud dat als je er eentje hebt enprobeer hoe moeilijk het ook is te bedenken dat je in je leven al ik weet niet hoeveel van die aanvallen hebt gehad, en het iedere keer weer weg is gegaan. Dit helpt mij heel erg. Ik ga echt rustig liggen, focus me op mijn ademhaling en bedenk dat het weer wegzakt. En dat doet het ook idd.iedere keer;) Sterkte! Ik weet hoe vervelend het is

Lieve groetjes,
Janet | Gewijzigd: 25 juni 2009, 22:49 uur, door Janet1814

Hoi,

Ik kan me hier ook melden. Ik heb eigenlijk een soort van haat-liefde verhouding met onweer. Enerzijds vind ik het doodeng, anderzijds vind ik het prachtig. Ik lees al een tijdje mee op de site, en vond het tijd worden me ook maar eens aan te melden, dus bij deze mijn allereerste post. Over mijn verhouding met het fenomeen onweer: ik vind het altijd weer spannend als er een bui over me heen komt, en sta regelmatig achter het raam toe te kijken. Behalve 's nachts, want dan vind ik het echt eng omdat het dan donker is en alles zo fel oplicht bij bliksem. Maar overdag kijk ik er wel graag naar, maar wel alleen als ik binnen ben. Als ik buiten ben word ik bijna panisch als het begint te onweren en ren ik als een kip zonder kop naar binnen. Dit komt door vervelende gebeurtenissen in het verleden, waaronder een voorval waarbij ik bijna getroffen ben door de bliksem. Misschien viel het mee, maar ik was zeven en de gebeurtenis heeft zo'n impact op me gemaakt dat het me echt bang heeft gemaakt. Overigens heb ik meerdere nare ervaringen gehad met onweer en dat waren allen ervaringen waarbij ik buiten was. Het is bijna een beetje een fobie te noemen, gecombineerd met fascinatie. Al vanaf jong af aan lees ik erover en als er onweer is voorspeld ga ik als een gek elk uur buienradar checken. Maar goed, het is een beetje een lang verhaal geworden, maar dit is in het niet-zo-kort mijn beweegreden om eindelijk maar eens te posten. Misschien kan ik er ook een beetje minder bang voor worden als ik mijn ervaringen met jullie deel

Ook hier iemand met angst.. Hoe ik de angst heb is een goede vraag. Denk dat het meer komt doordat ik ooit verhalen van me oma heb gehoord, en die is er zelf ook best bang voor. En dan neem je het allemaal makkelijk over natuurlijk. Zelf ooit bijna geraakt, een inslag 2 straten verder. Me telefoon was die ochtend volgeladen, toen na die blikseminslag was me telefoon gewoon leeg, kon hem niet meer aan krijgen.

Toen schrok ik heel erg en ben ik vooral hier gaan kijken eerst en nu ook een tijd geleden aangemeld. Heb eigenlijk zelf het voordeel dat ik in een grote stad woon, maar ja dat maakt dus geen moer uit heb ik gelezen aangezien de bliksem de snelste weg zoekt. Eigenlijk is het dom van mezelf dat ik bij TNT werk, het verdiend goed maar ja met angst voor onweer is het toch minder in de zomer maanden. In de winter vind ik het heerlijk als het regent dan weet je gewoon eigenlijk dat er geen onweer komt.

Maar vind het prachtig om te zien hoe jullie erover praten en hoe leuk jullie het allemaal vinden, krijg gewoon een glimlach als ik het lees. Me werk lijd er soms ook onder, dan wacht ik heel lang totdat alles weg is. Vinden ze niet goed natuurlijk, maar ja mijn leven gaat toch wel voor een paar brieven. Denk eerder dat mensen zullen zeggen zorg maar dat jij blijft leven, die blauwe brieven hoef ik toch niet.

Maar ja ook ik heb angst maar vind het prachtig om hier alles te lezen. Maar de vraag is bij mij toch in welke maand neemt het onweer zodanig af dat je eigenlijk niet meer hoeft te verwachten?

Eigenlijk gek dat de één al dagen bang kan zijn voor onweer en de ander zich al dagen loopt te verheugen. Terwijl het potentiële gevaar even hoog of laag is. Het heeft dus voornamelijk te maken met je eigen interpretatie en je innerlijke dialoog.

Misschien dat nare situaties vroeger of de manier waarop ouders ermee omgingen wel een hele grote invloed hebben gehad op de manier waarop je je er nu bij voelt.

Persoonlijk denk ik dat kalmeringsmiddelen niet de beste oplossing zijn om echt van de angst af te komen. Daarmee zeg je eigenlijk dat je angst gegrond is.

Misschien is het handiger om na te gaan bij jezelf wat voor gedachten er door je heen gaan op de momenten dat je je erg bang voelt. Met name RET kan daar handig bij zijn. Hiermee kun je je gedachten omzetten waardoor irrationele angsten sterk kunnen afnemen. Meer over RET: http://www.leren.nl/cursus/persoonlijke-effectiviteit/ret/

Goed op je ademhaling letten is daarbij ook van zeer groot belang, hoe sneller je adem haalt hoe 'slechter' je rationeel kan denken en je koppie erbij kunt houden. Dan ga je namelijk hyperventileren en wordt het alleen maar erger.

Als je erg bang bent is het goed te weten wat onweer is en hoe het werkt, erover praten met andere mensen die de angst ook hebben (zonder elkaar verder bang te maken) of mensen die er juist niet bang voor zijn, in forum en chat is inderdaad een goede keuze. Maak het bespreekbaar en probeer het te relativeren.

Als kind vond ik de donder altijd eng en de flits zo mooi, terwijl de donder totaal niet gevaarlijk is en de flits dan weer wel. Als je binnen bent of in de auto is het gevaar nihil. Doe je dan oordopjes in dan valt de herrie tenminste mee, maar kan je wel genieten van het schitterende visuele schouwspel.

Daag je jezelf uit en zeg gewoon dat je het schitterend vind, ga ervan houden! Donders & bliksems; wat gaaf! Succes allen en geniet!