Natuurlijk blijft het wel link om vlak voor het raam te gaan staan. Beter is om en meter achter het raam op en stoel te gaan zitten.
Over de angst is natuurlijk niet eenzijdig te duiden hoe daar mee om te gaan. Heb er eerder dacht ik al eens over geschreven om na te gaan waar de angst uit is ontstaan. Meestal is het door verhalen of gebeurtenissen dat de angst ontstaat. Als je 5 jaar bent en de bliksem slaat met zo en geweld in de buurt in dat je 3 dagen later nog last van je oren hebt ja dan wil je wel angstig worden.
Als je angst hebt moet je niet direct denken aan de gevaren maar kijk naar de schoonheid van het verschijnsel (wel save natuurlijk). Het aller belangrijkste is dat je je niet moet laten verassen door het onweer, als je hier op de site komt is dat al bijna niet meer mogelijk. De rede dat ik dit zo zeg is even simpel als eenvoudig. Als je weet dat het komt kun je er op voorbereid zijn en je dus klaar maken voor de confrontatie. Het is natuurlijk funest als je van avond naar bed gaat in midden in de nacht recht op in bed zit om dat en donderklap je wakker maakt.
Natuurlijk zijn voorzorgsmaatregelen nodig. Zo trek je alle stekkers uit belangrijke apparaten (ook de antenne) zorgt voor goede zaklampen en zo nodig leg je wat dekens klaar.
Als je helemaal goed voor bereid wilt zijn zet je natuurlijk de wekker. Zo wordt je zeker niet verast.
En ramen en deuren gaan dicht. Het liefst ga ik in de badkamer zitten, waaruit je dus niks kan zien. maar meestal blijf ik gewoon op m'n bedje liggen en wordt altijd liefdevol aangekropen door vriendlief.
Ik vind het super hoe iedereen hier zijn best doet om de angsthaasjes (ook ik helaas...) te helpen! Bij mij is het vooral de angst dat het nog eens inslaat, dat m'n huis dan in de fik vliegt of ik ook gewond raak. Ook ben ik erg bang om te schrikken, of dat ik in mijn slaap verrast word. maar dankzij diverse weersites en buienradar ben ik nu beter voorbereid dan vroeger en weet ik wanneer ik onweer kan verwachten. Maar het nadeel is dan ook weer dat ik al zó vaak voor niets bang ben geweest! Dat er hier weer helemaal niets kwam. De afgelopen tijd is het hier erg meegevallen (vandaar dat sommige uit mijn omgeving klagen, haha) maar in april en mei (25/26 uiteraard) is het hier een aantal keer erg tekeer gegaan en vooral 's nachts.
Maarre... volgens bovenstaande zou ik dus vannacht beter op kunnen blijven? Doe ik toch maar niet denk ik... misschien komt het pas om 7 uur morgen ochtend toch???
Zijn er hier trouwens meer die kinderen hebben? Ik las hierboven van iemand met een dochtertje. Ik heb een zoontje van ruim anderhalf en ik wil echt niet dat ik de angst op hem overbreng. Overdag doe ik hard mijn best om niets te laten merken. Hij zelf gaat voor het raam staan en zegt: bam bam. Hij is er nog niet bang voor gelukkig. Hij weet ook nog niet van gevaar natuurlijk.
Hij vindt het prachtig.....en ik neem wel plaats bovenaan de trap.....pfffffffff, wat een vooruitzicht weer.
Sterkte voor alle angsthaasjes
Heel herkenbaar! Hetzelfde geldt voor mij,en ook ik heb kids (1,5 en 14 jaar) en wil daar
ook de angst niet op overbrengen!
Succes,mocht het onverhoopt heftig gaan worden vannacht!
Over het algemeen genomen hebben we het idee dat we min of meer controle hebben over gevaar in ons leven en bij natuurgeweld spat die illusie met veel gedonder uit elkaar.
Mijn tip is altijd om angst te relativeren: ben je bang dat onweer je huis helemaal afbrandt - ga dan eens na hoeveel procent kans daarop is en vergelijk het eens met een allerdaagse bezigheid, bijvoorbeeld met de auto naar de supermarkt gaan. Bij dat laatste heb je relatief gezien veel meer kans om in het ziekenhuis te belanden of schade op te lopen dan bij een onweersbui.
Veel mensen zijn bang voor de donder, maar als je die hoort, dan heb je de bliksem al overleefd. En als je de bliksem ziet, dan ben je in principe ook veilig, want dan is het ergens anders ingeslagen.
Verder zijn er nog verschillende soorten bliksems en lang niet alle ontladingen raken ook daadwerkelijk de grond en veroorzaken dus geen schade, ze geven alleen een boel herrie en licht. Vergelijkbaar met David Copperfield! Erg spectaculair, maar in principe stelt het weinig voor.
Je erin verdiepen en kleine stapjes nemen om die angst onder ogen te komen, zijn de manieren om het dragelijk het maken. Enne, mijn respect hebben jullie in ieder geval, dat jullie hier toch komen om je angst op te zoeken.
Groetjes,
Ik zal me eerst even snel voorstellen. Ik ben Denise en ik ben al sinds mijn geboorte verschrikkelijk bang voor onweer.
Vooral 's nachts. Ik weet niet precies waarvoor ik bang ben, maar ik denk zelf doordat ik echt mega bang ben dat het bij ons in zal slaan, ook al is die kans superklein.
En als ik dan midden in de nacht wakker wordt van onweer dan weet ik niet hoe gauw ik beneden moet komen. Ik slaap namelijk op zolder en mijn moeder vindt het ook wel prettig als ik dan naar beneden ga als het onweert.
Ik voel me nu echt verschrikkelijk stom, maar ik wil zelf die angst ook niet meer. Iedereen vindt die bliksem zo mooi, maar ik kan alleen het gevaar zien. Waarom weet ik echt niet.
Ik weet niet of iemand hier mij tips en advies wil en kan geven. Want 's nachts raak ik helemaal in paniek en sluit ik mezelf op in de toiletruimte omdat daar geen ramen inzitten. Stom he?
Nou, alvast superbedankt
Ik heb hier al wel wat rondgekeken, maar ik wilde het toch even kwijt.
Denise.
heb me vandaag aangemeld hier op deze site.
als kind zijnde had ik niets met onweer. ik sliep er gewoon doorheen. maar sinds de pubertijd kreeg ik er angst voor. vooral omdat je op school verhalen hoorde over bliksem inslagen. nu heb ik wel een soort passie voor onweer. overdag heb ik er geen moeite mee. maar in de avond of nacht, kruip ik het liefst helemaal weg als het onweert. het zal (denk ik ) komen, omdat ik me dan hulpeloos voel, of angst dat ie ieder moment kan inslaan. op een avond, jaren geleden, probeerde ik over me angst heen te komen. ik ging snachts naar het onweer kijken. na een paar minuten een flits en een luide knal! dus ik dook weg en nadien nooit meer dit gedaan. wel heb ik vorig jaar overdag foto`s proberen te maken van onweer,maar dat werd me snel te gevaarlijk, was ook al veel te dichtbij. al met al blijft onweer me boeien.
het is een kracht van de natuur en blijft onvoorspelbaar. misschien hebben jullie wat tips voor me om van me angst af te komen.
groetjes met een zachte `g`
groetjes
Eindelijk lotgenoten!!!! Heb me de laatste jaren erg onbegrepen gevoeld, omdat ik volgens mijn omgeving mij niet moest aanstellen. Ik ben ook zo'n neuroot, die in de kelderkast gaat zitten. Hyperventilerend en wel. Heb het gevoel dat de angst steeds erger wordt.
Sta nu op de wachtlijst voor EMDR ( nieuw soort therapie ), maar hoop ook door jullie iets van mijn angst kwijt te raken.
Heb in een ver verleden straatvrees gehad en af en toe heb ik het gevoel, dat de ene fobie (straat) zich voor de andere(onweer) heeft ingeruild.
Misschien een domme vraag (ben af en toe nog een digibeet), hoe kan ik dan met jullie chatten als het onweert?
Vriendelijke groet
Solskin( vrouw, 60 jaar)
alleen ben ik pas10. ik probeer er ook vanaf te komen, las op twitter iets leuks: bliksem is een satteliet van google earth sdie een foto maakt, de donder is deie zelfde satteliet die heel erg zoemt en bromt! S uc6!
Ben nu 50 jaartjes oud.....vroeger als klein kind werdt ik door mijn ouders wakker gemaakt als het onweerde, kleren aan en waardevolle spullen binnen handbereik.
Dat heeft me toen angstig gemaakt voor onweer.
In de jaren erna heb ik die angst overwonnen en kon ik genieten van onweer, tot vorige week.
Het was donderdagnacht rond half 3, het onweer stelde niet zoveel voor...TOT DIE ENE KNAL!! (inslag).
Hier (flat van 7 verdiepingen)boel schade aan electronische apparatuur, zodat er tot op de dag vandaag nog bewoners verstoken zijn van internet en tv.
Als het onweerde ging ik altijd lekker op mijn balkon zitten,en genieten v.d lichtshow.....maar dit laat ik voorlopig maar even!!!
Ben nu 50 jaartjes oud.....vroeger als klein kind werdt ik door mijn ouders wakker gemaakt als het onweerde, kleren aan en waardevolle spullen binnen handbereik.
Dat heeft me toen angstig gemaakt voor onweer.
In de jaren erna heb ik die angst overwonnen en kon ik genieten van onweer, tot vorige week.
Het was donderdagnacht rond half 3, het onweer stelde niet zoveel voor...TOT DIE ENE KNAL!! (inslag).
Hier (flat van 7 verdiepingen)boel schade aan electronische apparatuur, zodat er tot op de dag vandaag nog bewoners verstoken zijn van internet en tv.
Als het onweerde ging ik altijd lekker op mijn balkon zitten,en genieten v.d lichtshow.....maar dit laat ik voorlopig maar even!!!
altijd fijn, die flinke knallers... ik heb ze ook wel eens meegemaakt, als het in de buurt of zelfs bij de buren insloeg. Dat was toen ik nog klein was, met een flinke knal en een hoop schade. Toch ben ik daar nooit echt bang van geworden. Maar het blijft schrikken!

Angst voor onweer



